Hayata gelişinin üzerinden tam iki yıl geçti güzeller güzeli. Ve seninle başladı her güzel şey, ya da anlamlandı demeliyim. Sevgi, vefa, sorumluluk ve en önemlisi, emek nedir yeni öğrendim sayende. Gözlerin kadar güzel ışığı hiç görmemiştim mesela. Tenin kadar yumuşak bir tene rastlamamıştım hiç. Hoş geldin bebeğim, hoşgeldin bir kez daha. Avuçlarımın arasından kayıverecekmiş gibi gördüm hep seni, mutluluğuna , sağlığına, huzuruna ve rahatlığına dualar ettim her an. Soluğun ısıtsın beni, yüreğim ellerinin arasında kalsın. Zaten hep sen diye çarpıyor, elinden düşse ne yazar. Güzel gözlüm doğum günün kutlu olsun. Yanında değilim yine. Anlamıyorsun ama biliyorsun bebek. Bir gün anlarsın elbet. Belki alınacak ve akşam sana sunulacak ufak bi hediye unutturmaya yetecek, bugünkü annesizliğini. Ya benim yüreğimdeki hüzün nasıl geçecek? Söylemek istiyorum binlerce kere herşeyim olduğunu ve herşeyin senin için olduğunu... Anlar mısın güzeller güzeli? Sabah ki gözyaşların var aklımda şu an. Üstelik doğum günün. Yüreğim, aklım seninle, ama bedenim yok. İstediğin bu değil, değil mi bebeğim Sana söz canımın hassas noktası, bu günler bittiğinde, telafi edeceğim. En güzel doğum günü pastalarını yapacağım kendi ellerimle. Seni ilk öpen, hediyeni ilk veren ben olacağım. Güzel gözlerine doya doya bakıp, ayrılmayacağım, mahmur bakışlım. Şimdi yine ellerimi açıp, mutluluğuna dua ediyorum, annesiz doğum günün son olsun diye, ve bütün güzellikler avuçlarının arasında kalsın diye. Seni çok sevdiğimi bil olur mu? Sakın unutma bir an bile... Doğum günün kutlu olsun bebeğim, ben yanında olamasam bile. Nasıl olsa akşam yanındayım. Her iş dönüşü, olduğu gibi. Tek fark, elimde bir hediyeyle...