Her geçen gün biraz daha etkin olmaya başladıkça düşünceleri , kendine iyilik etmek ister gibi yazıyor ve yazdıkça vicdanında rahatlık duyuyordu....Hayatta başarısız olduğundan ziyade gelişmiş bir çok düşüncesinin sonradan farkına vardı...İlk gençlik yıllarının geçişini evlilik süresince ilk iki yılı kavga ile tamamlamış .....Psikoloji süreç ile beraber dayanma ve direnme sözcüklerine sığınmıştı...

Düzelir...Belkide bu sözü bir çok kişiden duymuştu ama ne kadar sonra diye sormamıştı ...

Öncelikle yaşamında rahat değildi bu rahat sözcüğü onun tam tanımı olamaz o aslında düşündeki hayatı düşündüğü ve gerçekleşme imkanı olmayan bir yaşamı düşlediği için huzursuzdu.....İçsel kaygılar biriktirmiş ve dışa vurumlar başladığı zaman aile kavramı zedelenmişti ....Ve vazgeçmek sözünüde tanıdı bu vesile ile...

Sorunların oluşma kaynagı ise tamamen kendi dünyası ile gerçekler arasındaki mesafeydi...
duygu ile çözmeye başladığı bir çok sorunu akılla çözümüne karar vermek yönüne eğilim yapacak ne gücü , ne desteği nede sağlam bir ailesi vardı ...
Ve çekeriz , kader ne yapalım der gibi sorunları biriktirmeye çabaladı.....Vazgeçmek sözüde hep ensesinde onu takip ediyordu....
Ve maddeye bağlı çözümler üretmeye başladı , bir ara belkide kendi hayatlarına başkalarının müdahalesi olduğunu bile düşündü.....
Öyle ya firavun bile büyü ile bir çok olayın gelişeceğine inanmıştı...Ama bu kavram hayali bir kavram olsada büyüklerin tecrübesi ile başkalarının hayatına müdahalesini düşündü ve bir kaç yıl böyle gelip geçti...
Artık emindi sorun sevgi sorunu ve yanlış tanımış olduğu eşimde sorunu buldu....

Ve çözümü ise tamamen maddiyat ile çözülecekti...
Ama yanıldı....
Çünkü yaşının verdiği olgun düşünceler kurumuş bir yaprak misali düşüncesinden düşmeye başladı....Aldığı kararlara bağlıydı her şey , yanlış bir karar her sorunu ikiye katlayacaktı...
Aslında çözüm basitti..



.........