Abim ve Ben. Yarıştığım ve örnek aldığım tek rakibim..
*-*Gençliğimin daha ilk zamanları ergenliğe paltırküldür adım atışım.
çocuksu ama büyüklük telaşlarım.. doymak ,bitmek bilmeyen heyecanlarım.
meraklarım.kaygılarım telaşlarım.aldanışlarım..
"hızlı yaşa genç öl" der gibi inanışım
deli divane duygular sarmışlığım ,,gündengüne artarken abiyimle kavgalarım
hep büyüklük taslayışlarım abimi saymayışlarım .
Belkide çok baskıcı olduğundan bilemiyorum.
Abiliğini yapmakmış görevi sanki..Allahım ya ben ergenim beni rahat bırak.
isyan edesim gelirdi o yaşlarda,ne giysem karışır nereye gitsem öğrenmek ister.
kimlelerle görüşüyorum,kimlerle konusuyorum.
ne zormuş insanın Abisi olması.
He güzel yanlarıda var.. -daha ileride gördüm tabi-
birde şöyle bir şey var hiç ayrılmaz hep onunla takılmak isterdim.
yaptığı herşey çok cazip gelir gitti yerler görüştüğü arkadaşları geyik muhabbetleri
ne güzel vakit geçiriyorlar.kıskanırdım içten içe.
bizler ise sevgilisinden ayrılan ahlayan vahlayan kızlar topluluğu..
dramatik senaryolar.
dedikodu olmasada o yaşlarda,sevgilisini anlatıp,sizi esir edenler.
gelemem öle ağlayıp zırlamalara.
yok! bana göre değil arkadas..
ben erkek gibi yaşamayı seviyorum özgürlüğü,hesap sorulmamasını.
kafama göre planlarım olmalı ve uygulamalıyım.
ben tek olmalıyım bana engel kimse olmamalı özgürlüğümü kimse kısıtlamamalı.
Hı evet evde abim denen canavar var ama olsun.seviyorum yine de
kanbağıyla bağlıyız/ya
mecburum yani anlayacağınız.
.....
15 yaşlarındayım. Aylardan Mart,
Akşamları abimin eve gelip çıkmasına takmış durumdayım
nereye gidiyor bu demekten alamıyordum kendimi,sordum Abi,nereye gidiyorsun her akşam
_kahve’ye
-Hım
-ne yapıyorsunuz?
-bilardo ve okey oynuyoruz arkadaşlarla.
-bayanlar gidebiliyormu?
-hayır tabikide,erkekler girebilir sadece.
ben merak ediyorum abi ,gelsem olurmu?.
-manyakmısın kızım senin ne işin var.
-Demek öle? hıhım.
şeytani plan o an kurulmuştur
sena iş başında.
yarına kalmaz senaryo hazırlanacaktı ve gidilecekti o yere.
Ertesi gün oldu .
Aynı apartmanda oturduğumuz,Fazilet’e nefes nefese anlatıyorum planımızı. oda yardım edecekti.
evet akşama kalmıştı plan, çünkü;erkekler akşamları toplanırlarmış o mekanda.
Ee iyi öle olsun
kafaya koyduğumu yapmakta üzerime yok. ne gelirse meraktan ve anlık isteklerden gelirmiş.
Akşam olmak üzere.hava karardı,Evde Fazilet ve ben hazırlık yapıyoruz.
Aynanın karşısına geçtim.
aldım kalemi elime bıyık yapmaya başladım,azda kaşlarımı kalınlaştırdım.
birde niyese türkan şoray ben’i yaptım
hadi makyaj yaparken arada yapardım kendimede erkek olunca nerden esti bilmiyorum.
Erkek imajım başarıyla tastamam,
ayagımda puma ayakkabı
üstümde kısa mont,
başım da saçlarımı sakladığım,şapkamıda taktim.
he birde tespih elimde,çok abarmıştım biliyorum.
Welhasıl güzel delikanlı olmuştum.
çıktık yola,arkadaşımla
çok heyecanlıyım kalbimin atışı yükseliyordu gitgide yaklaşıyorduk kahveye..
kolkola girmiştik Faziletle.evet geldik kapısına, kalbim azımda atiyordu adeta
ama olsun! yapmalıyım.
Fazilet dışarda beni bekleyecekti.ben merdivenlerden inmeye başladım.
anbean heyecan sarmıştı aklımdan binlerce düşünce geçiyordu.
Abim ilk görüdüğü an nasıl tepki verecekti..
Amannn yaşayacağım az sonra. gördüm abimi ilerideki masada 4 kişi oturmuşlar.
Okey oynuyorlar. yaklaşıyorum aman Allah’ım az kaldı ve yanındayım.
tepesinde durmuş,Abimin enseye bir tokat yapıştırdım.
-"Naber lan! abi".. derken bilee ödüm kopuyor.
bana dönerek yukarı doğru bakmakta. allam neler olacak neler gelecekti başıma
bekleyip göreceğim.
şahin bakışlarıyla karşımda ters ters bakıyordu
o an osmanlı tokatı geliyor gelicek diye bekliyorum.
iskemleyi itti,ayağa kalktı.
Bakışlarında şimşekler çakıyordu.Ödüm kopmakta olsa da artık dönüş yoktu.
ensemden tuttuğu gibi sürükleyerek beni dışarıya çıkardı.
parmağını sallayarak ,az sonra eve geliyorum,sana gösteririm ben!
Fazileti koluma taktığım gibi ,
Koş koş!!! yandım ben eve gidip saklanmalıyım.
eve geldiğimde ise feryat figan anneeee beni saklaa diye bağırıyorum
annem ise bişeyden habersiz. neler oluyor kızım desede dinlemiyordum anlatmıyordum..
tek bildigim saklanmalıydım.
buldum Banyo !
kapıyı kilitleyip yarım saat çıkmadım oradan..
otur otur sıkılmıştım artık.dayak atarmıki?
kapı zili caldı..
heyecan bitmemişti dayak yiyebilirdim.
güçlü bir abi var birde bu tür şeylerden nefret eder.
ağır abi ayaklı şey:))
kapı zorlandı ’aç’ kapıyı bişey yapmayacam.
-cix acamam.cıkmayacağım banane,
içeri geçti.Annemle konsuşmalarını dinliyordum.Allahtan cok ısrar etmedi
inada binecekti biliyorum ya o cam kırılacaktı bişeyler olurdu işte.
-Anne senin bu deli kızın böle böle yaptı diye anlatmaya başladı.
Annem,tamam oğlum olan olmuş,kızma bukadar.
_arkadaşlarımın yanında deli etti beni vurmamak için zor tuttum kendimi.
neyse herşey durulmuştu,vakit de geç olmuştu,çıktım içeriye geçtim.
- lan sana kıyamıyorum yoksa yere sermiştim .
aha sinsi sinsi sırıtarak abimi öptüm birde arsızlık yaparak
ee benide götüreydin. yapmazdım.
(bunun gibi bir çok anım)
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/113030.gif)
anilardegilmiki. o an acı ama hatırlandıkca hayırlatan ve oana geri götüren içimizdeki umtlarimiz olan gercekler degilmi.....hoş ve içten bir anlatim .emeginize saglik
![!.sean.!](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/149285.gif)
!.sean.!
Tsk ederim..
![mesut YİĞİT](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/113030.gif)
mesut YİĞİT
.keske şimdilerde maskelerimizi yırtıp atabilsek biraz kendimiz olabilsek , gecmişte ve gelecekte yasamak yerine çırılcıplak tüm olarak kendimizolup yasayabilsek ve yasayabilecek dostlar bulabilsek tıpkı gemiler ve limanlar gibi....