sürpriz_
![sürpriz_](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/122514.jpg)
adam bir şehirde
kadın bir şehirde
özlem her ikisinde…
adam bir iş gezisinde kadının memleketinden/sevdiği şehirden geçerken, kadını arar
" şehrindeyim, sendeyim… sadece senin şehrin olduğu için güzel burası bana…"
der ve " neler yapayım anlat bana , nerede kalayım, hangi lokantada ne yiyeyim…?" sorar…
kadın sanki kendisi gitmiş gibi, özlemle ve sevgiyle,
neler yapması gerektiğini anlatır… ne-nerede güzel olur söyler..
aylar geçer,
bir bayram tatili…
kadın , şehrinde güzel….
her adımda kendini dinler,
lokantanın önünden geçerken içeri akar gözleri…
sanki adamı görecek içeri girse ya, imkansız işte…
adımlarını sayar sanki adamın gölgesi caddelerde …
ağır bir bulut gibi siner tenine adamın varlığı …
adam teninde, kadın kentinde
kadın güzel, kadın mutlu
kadın bulutlarda sanki… de niye ..?
anlam veremez işte…
vakit geçer
adam bir şehirde
kadın bir şehirde
hasret her ikisinde…
telefon çalar
adam bir ucunda,
kadın bir ucunda
sevda her ikisinde
nefes nefese…
laf lafı açar, adam sorar ,
" neler yaptın şehrinde, bana söylediğin yerlerde gezdin mi?
kaldırımlarda rastladın mı ayak izlerime ?"
kadın gülümser, gözlerini yumup düşünür bu soru karşısında…
o anda hissettiklerini nasıl anlatacağını bilemez adama…
kadının sessizliği ve gülümsemesi yeterlidir
adamın onu anlamlandırmasına…
yine yetişmiştir imdadına…
o da gülümser ve kadına,
" bu bayramı senin şehrinde-seninle geçirdim bende,
aynı yerlerdeydik aynı zamanlarda…" der…
kadın bunun üstüne, o caddelerde nasıl dolaştığını anlatır,
tenine nasıl sindiğini hissettiğini ve bir türlü buna anlam veremediğini…
ki nereneyse girmek üzereyken aynı lokantaya, vazgeçtiğini…
adamın bir bayram günü ve onun şehrinde ne işi vardı ?
hani hiç olmayacak şeyler vardır, bu da onlardan biriydi işte…
"neden ? " diye sorar kadın "neden ?"
adam ,
"dinlenmeye, kendime çekilmeye,
kendimi dinlemeye, huzura ve yalnızlığa ihtiyacım vardı…
ve en güzel yalnızlık, en güzel sessizlik senin olduğun yerdeydi…
beni çekti, karşı koymadım, bıraktım kendimi kokuna…
ve en güvenli, en sıcak limana demirledim kendimi,
bu şehirde ben seninle…"
e söz bazen böyle biter işte….
Aralık08/yine benden bir sen işte....
kıssadan hisse olsun mu
ya da ufacık bir dilek okuyan herkes için :)
"bir nefesle, sıcacık ve güvenli limanlarda sımsıkı sarmalanmanız dileğiyle..."
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/147945.gif)
Yorum yazmak zor...
Zira,
bazı şeyleri gerçekten yaşamış,
bazı anları gerçekten yudumlamışsanız,
her yazıda,
her şiirde,
kendinizden bir şeyler bulmak kaçınılmaz oluyor...
Bu güzel çalışma da öyleydi...
Hüzünlendirdi bizi...
Böyle bir atmosferi soluma imkanı yakalayamadığımız için...
Ve,
onun şehrini asla sevemediğimiz için...
Güzeldi...
Şiir tadında idi...