...SÖZCÜKLER...
BEN; anlayacaksınız yazdıklarımı okuduğunuzda.
İÇİMDEKİLER; her kelimeye bölünüşüm yanıtlarımla.
ÇOCUKLUĞUM; ilk anılarım hücüm etti aklıma.
ANNEM; yüzümün gülümseyen yanına merhaba.
ABLALIK; bir anda büyüdüm dört yaşımda.
KARDEŞİM; sevilmek, ihtiyaç duyulmak harika.
BABAM; korkuyu, otoriteyi sevgiyle harmanlayıp yaşama.
OKUL; kendi başıma kalışım ilk kararlarımla.
GENÇLİĞİM; kalbimde birçok kırgınlığa yer açma.
AŞK; içimde hissettiğim yeni duygulara alışma.
AYRILIKLAR; hayaller, ümitler gittiler sabırsızca.
HAKSIZLIKLAR; sessiz kaldım, cevaplarım hep yazıyla.
EVLİLİK; inanışım mutluluğu yakaldığıma.
ÇOCUKLARIM; heyecanların en büyüğüyle tanışma.
ANNELİK; yürek titremesi, teslim olmak korkulara.
EŞİM; selam, hayatı paylaşmaya.
GÜVEN; bu duygu halâ var mı bu dünyada?
GÖREVLER; çaresizliği tatmak, gelen sorumluluklarla.
SEVGİ; en büyük güce sımsıkı sarılma.
UMUT; güneşin doğması fırtına sonrasında.
DÜNYA; belirsiz günlerin merakına gebe kalma.
HAYAT; çok kalabalık, gürültülü hatta.
ÖMÜR; yürüyorum kaderim kadarında.
ÜMİTLERİM; bitmedi, tükenmedi, benimle halâ...
ASLI DEMİREL...
YORUMLAR
TEBRİKLERR NE GÜZEL ANLATMIŞSINIZ SEVGİYLE KALIN
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/2502_uegq45uqju.jpg)
Yazınızda yer verdiğiniz,
Tüm kelime, kavram ve hayatınızdaki anlamları
güzel ve etkileyici bir anlatım üslubuyla çok başarlı bir çalışma.
"ÜMİTLERİM; bitmedi, tükenmedi, benimle halâ..."
Son bölümde en uygun cümle, hayata dair.
Ümitsizliğe yer olmadığı...
Tebriklerimle,
Hüseyin Gazi