Şöyle etrafa bir bakalım. Ne var? Ne yok ki, herkes kendi başının çaresini arıyor. Kimisine göre kriz "kapıda" kimisine göre kriz "hayatta gelmez"(tabi işlerine öyle iyi geliyor ya) kimilerine göre ise "şu anda" krizdeyiz. Aslını söylemek gerekirse benim fikrimce de krizin tam ortasındayız. Geçimi en dar olanın akşam yediği pilav şimdi sadece tohumluk olarak raflarda sakladığı ürün oldu. Ee normal tabi bir anda %120,%130 ları aşan zamlar bunu gerektirir. Pilav alamıyorum, bulgur alayım diyenler ise sadece yürüyüş amacı taşıyan bir çarşı turundan sonra elleri boş eve geliyorlar. Makarna desen onunda diğerlerinden pek bir farkı yok. Umarız milletin yemek, çorba yaptığı şeylere bari zam gelmez de aç kalmayız. Yoksa açlık kapıdan içeri girdim girecek, kimi kesimlerde girdi ya kimsenin haberi yok...
Adam işi biliyor. Çekti bütün pirinci, bulguru açıkta duran gemisine, yeri zamanı gelince yanaşır kıyıya... ee sonra, paraya para demezler tabi. Zamanında yaşanmadı mı zaten bütün bunlar, aynısı olmasa bile düşünce aynı... Gemiyi yakına bir yere yaklaştırıyorlar sonra, ortamı hazır edip "iskele alabanda" ,bu aynı müfettiş gelmeden önce okuldaki son hazırlıkların yapılması öğrencilere son hatırlatmaların yapılması gibi bir şey...
Aslında bizlere söyleyecek pek fazla bir şey yok ne ise o ."5 YTL ise 5,10 YTL ise 10",yani onların tabirince "ne diyorsak o" .
"Gün gelir devran döner" sözünü her zaman derim artık bizde devranın dönmesini bekleyeceğiz
morta