Türk tiyatrosunun „KALEMLİ KAVUKLU“su

FERHAN ŞENSOY…


Senelerdir yapmış olduğum söyleşilerimin büyük çoğunluğunu tiyatro sanatçılarımızla yapmış olduğum sohbetler oluşturmakta. Bu söyleşilerin 39’unun yer aldığı kitabım “YAŞAMLARINI TİYATROYA ADAYANLAR” adı ile iki senedir kitapçılarda yerini aldı. İkinci cildinin de hazırlıklarını uzun zamandır sürdürmekteyim. İkinci bölüme girecek söyleşilerimden biri de FERHAN ŞENSOY olacak.
Bu ayki “Masamdaki Kitaplar” ın konuğu da; oyuncu, yönetmen, şair, yazar ve tiyatro patronu Ferhan Şensoy...
Ancak tiyatro sanatçısı değil de; yazar Ferhan Şensoy...

FERHAN ŞENSOY’la ortak yönlerimiz...
Kendisiyle Beyoğlu’ndaki “Ses 1885”in fuayesinde yapmış olduğum sohbetimde, iki ortak yönümüz olduğunu gördüm: O da benim gibi ilk göçünü İstanbul’a yapmış. O, 1961’de Samsun’un Çarşamba’sından, ben ise 1964 yılında Balıkesir’in Gönen’inden. Bir de İstanbul’a ilk ayak bastığımız günden ikimizinde aklında kalan İstanbul’un trafiğindeki troleybüsleri. Yani otobüsün boynuzlusu; benzinsiz çalışan, iki boynuzuyla yol boyu gerili tellerden elektrik alarak çalışan otobüsler. Bunlar daha sonra, 1980’li yılların ortalarında tarihe karıştılar; ne tramvay kaldı ne de boynuzlu otobüs...

yazar FERHAN ŞENSOY...
Onu seyreden tiyatro seyircisi, onun tiyatro oyuncusu olduğunu söyler. Fakat kitaplarını da okuyan okuyucusu, onun bir yazar olduğunu iddia eder. Sahnede hızlı konuşan, kitaplarında da hızlı konuşur gibi yazan bir oyuncu-yazar Ferhan Şensoy. Eleştirmen Ragıp Duran’ın da bir yazısında (Cumhuriyet Kitap) yazdığı gibi:

“ ... Yazıları okurken, karşınızda Şensoy’u o makineli tüfek üslubuyla konuşur buluyorsunuz...”

Senelerdir Şensoy’un seyircisi ve okuru olarak Ragıp Duran’la aynı görüşteyim. Gerek oynarken gerekse yazdıkları kitaplarda aynı üslubu kullanıyor Ferhan Şensoy. Onun yazdıklarını okurken onu sahnede izliyor sanıyorsunuz.

asıl işim...
Sohbetimiz sırasında kendisini “YAZAR” olarak gördüğünü söylüyor Ferhan Şensoy:
“Tiyatronun dışında asıl işim yazarlıktır. Fakat oyunculuğum hep yazarlığımın önüne geçti. Yazarlığım oyunculuğumdan önce başladı. Şiirler ve öyküler yazarak başladım yazarlığa. İlk öykü ve şiirlerim “Yeni Ufuklar” ve “Soyut” dergilerinde başladı. Oyunculuktan bir gün sıkılabilirsiniz, yorulabilirsiniz. Oysa yazarlık, ölene kadar sıkılmadan yapabileceğim bir iştir. Benim de niyetim ölene kadar yazmak!..”

KAVUK’lu ve KALEM’li...
Kel Hasan’dan İsmail Dümbüllü’ye, ondan da Münir Özkul’a geçen simgesel kavuğu Münir Özkul’dan devralmış Türk tiyatrosunun değerli sanatçısı Ferhan Şensoy, Türk edebiyatının da çalışkan bir yazarı. Yazdığı kitap sayısı 22. İşte bazıları:
Başkaldıran Kurşunkalem, Seçme Sapan Şeyler, Kalemimin Sapını Gülle Donattım, Eşeğin Fikri, Falınızda Rönesans Var, FerhAntoloji, Kazancı Yokuşu, Güle Güle Godot, Oteller Kitabı...gibi.

FerhAntoloji...
“... Ferhan Şensoy’un FerhAntoloji’si, sıkılmadan, mizahın zeki kıyılarına vurmuş şiir ve düzyazı örneklerini okuyabileceğiniz bir seçmeler kitabı. Bütün eserlerinden seçimi kendisi yapmış, ‘biraz da özgeçmişsel Ferhangi serüveni’. Ferhan Şensoy gibi oyun yazarlığıyla, oyunculuğuyla zirvede olan sanatçıları hepimiz tanırız, seyrederiz, okuruz da, yaşam öykülerini es geçeriz. Oysa onların yaşamlarıyla örtüşen sanatlarını birlikte, sarmal biçimde okuduğumuzda, onu anlamanın daha lezzetli bir çaba olduğunu hemen seziveririz...” Doğan Hızlan / Aynadaki Bakışlar

1989’da eski Ses Tiyatrosu’nu düzenleyerek, SES 1885 adıyla yeniden gösterilere açan Ferhan Şensoy’a nice oyunlar ve kitaplar diliyorum.


ADEM DURSUN