Kendi masalımı yazmaya gelmişim bu dünyaya. Hayat iki seçenek sundu bana;
ya payıma düşen kederi parlatacaktım ya da ömrümle iyi geçinmeye bakacaktım.
Şu anıma kadar hangisini yaptım bilmiyorum. Acılarımla dem vurdum bazen. Bazen ise sineye çektim ve dalga geçtim kaderimle.. Bak bu hayat bu da kuralları demedi kimse bana. Benim için bu hayatın kuralları yoktu. Yaşamak için gerekli mataryellerim olmadı hiçbir zaman. Olduğunda da kullanmayı bilemedim. Hayatın tüm sınavları beni bırakmaya meyilliydi. Ben bu hayattan kutulmak isterken hayat beni kendine çekti.Hayır diyebilmek içimde ki gücü koydu ortaya her zaman savaşmalıydım öyle de yaptım. Hayatın kuralları bana göre değildi ama kendi kurallarımdan da ödün vermemem gerektiğini geçte olsa anlamış çoğu kez de uygulayamamıştm. Göklerin temiz yerlerin çamur olduğunu geç farkettim, farkettiğimde ise yapılan yanlışları düzeltmek için bir şansım yoktu olamazdı da..
Tek olması gereken olaylar karşısında gçlü durmak bundan sonra çamura yürümemekti. Korku arkasından gelen yanlışların affı olamazdı. Yanlışlar arkasında gizlenmek bana kazandırmaz beni bu hayattan bu hayatı ise bana kaybettirecekti. Şimdi hayat diyorum ve bu hayata yazıyorum. Bu yazılar bir gün açığa vurduğunda temiz göklerde kendi hayatımı kurmuş ve hayatın bana kaybettirdiği her şeyi kazanmış olup arkama dönüp baktığımda alaycı gülümsemeler bırakacak olmanın hayalini kuruyor, bu hayatla gerçek bir savaşı yaşıyorum.