Beni yalnız bıraktın yine Can.
Neyin nesiydi bu veya neyin sesiydi.
Şimdi herkes bitti sanıyor değil mi?Ben seni atamam içimden,sensiz yapamam.
Dönüp defalarca özür dilemene gerek yok sadece gel lütfen sadece gel.Ben senden başkasına anlatamıyorum.
Beni yalnız bıraktın...
Canın sağ olsun Can...


Amelimden ürkmese m ölümü isteyebilirdim belki...Ama hatalar yaptım.Seni seviyorum.

Ya bir daha göremezsem seni ya bir gün seni siz olarak görürsem.

Gıcırdayan kapının ardında bi sessizlik koptu...

Şaşırtıcı ve ürkütücü dudak kıpırdanmaları ve ardı ardına sıralanan son cümleler...

Genç adam,eski aşkını yoluna dizmiş onunla yaşarken kendini yalnız hisseden bi şizofreniydi. Her şeyden kendini soğuk tutmuş hiçbir sorumluluğu yok muşçasına fazlasına özgürdü.Ve o kendini farklı yollara adamış yolundan dönmeyi istememişti.Ağladığını ve ağlayanını görmeden ilerledi.
Onu yıllardır bekliyorum haber almadan,görmeden,sesini duymadan değil.Onunla aynı ortamı paylaştık,ben ona hep dert yandım.Ve ona yandım.
Esirdim onun kalbine...O beni sevmemişti ve sevmeyecekdi. Yolu ayırmıştık.Ben özledikçe daha çok özlüyordum o uzaklaştıkça daha çok uzak olmayı tercih ediyordu.
Son cümleleriydi onunkiler ’’ikimiz için de doğru olan bu’’ benim sonu gelmeyen cümlelerim büyümeye devam ederken o vedasını dahi noktalamıştı.

sendin ve senliydi hayatım.

21/07/2013