BUZ GİBİ OLDUM
Ortalık ramazan.Iırgatlık zamanı.Sarı sıcak yakıp kavuruyor.Şimdiki gibi motorlu tarım nerde...Motorun m’si yok.Her iş, beden gücüyle yapılıyor.Ekinler biçilecek.Tarlada kuruyor.Alacaksın tırpanı, salla babam salla...Akşama kadar sarı sıcağın altında.Sarı sıcak bir yandan.Irgatlık bir yandan...Ramazan orucu.Tutmasan olmaz.Sonra adamı tefe koyarlar.Dilli düdük ederler alimallah... Buna can mı dayanır?
Yüce Tanrı sabrını veriyor.Ama gel de oruç ağzıyla ırgatlık tarlasında çalışana sor.Dil damak kurumuş.Gözler kaymış...Ölü koyun gözü gibi.Feri gitmiş.Konuşmaya özü yok insanın.Tırpan sallayan kolların canı çekilmiş.Biçilen ekini toplayanlar da sallanıyor yoğurt torbası gibi.
Bir türküdür söylenir dillerde:
“Ekine gidiyor elinde orak
Ekini gurumuş tarlası ırak
Yârimi görünce alıyor merak
Daha yâr sevmem ben onun üstüne”
Bizim köyde orak dönemi bitmiş o sıralar. Tırpanla biçiliyor ekin. İmece var.Ya da ödünçleşme...Günlük ücretle çalışanlar,başka köylerden gelenler de var iş için.
Cin Ahmet Dağarmeni(Değirmeni)’nin orda ekin biçiyor Maser emmiyle Ömer Çavuş.Can ciğer kuzu sarması arkadaşlar.Maser (Aybar)’ın lakabı Taggos, Tangır. Ömer (Şahin) emmiye de Godduru’nun Ömer derler.Ömer Çavış (Çavuş) diye de çağrılır.
Ortalık ramazan.Yanıp dönüyor ırgatlık tarlası.Ağdaş (Aktaş) yakın.Bir molada Ağdaş’a iniyorlar.Maser emmi, başını sokuyor Ağdaş’a.Ağdaş’ın suyu buz gibi.Karpuzu at.Birkaç dakika sonra “tark” diye yarılıyor.O derece soğuk.
”Oh... Buz gibi oldum.”diyor Maser emmi.Ömer Çavuş da avuç avuç su çarpıyor yüzüne.O da başını sokuyor suya.İçindeki yangın sönmüyor.
Maser emmi oruç değil.Oruçluyu oynuyor. Bir kez daha eğiliyor Maser emmi Ağdaş’a.Bir taraftan da içiyor çaktırmadan:
”Oh...Buz gibi oldum.”diyor.
Ömer emmi vaziyeti anlar gibi oluyor:
”Maser...Oğlum ben yanıyom(yanıyorum).Seni buz gibi serinleten su bana kâr etmiyor.”
Godduru’nun Ömer,can arkadaşı Taggos’un orucu yediğini anlıyor, ama anlamazlıktan geliyor.Tarlada iş var çünkü.Vaziyeti idare etmek lâzım.Bozuntuya vermiyor.