Biz ki bir zamanlar bütün dünyaya hüküm kesmiş bir imparatorluğun çocuklarıyız.Biz ki bir karış toprak için bin canı hiçe saymış dedelerin torunlarıyız.Evet yiğit yürekli insanların kalıntılarıyız.Dünya bizimdi bir zamanlar.Hüküm bizimdi.Sultan bizdik.Buyruklar verendik.Çürüdükçe dedelerimizin kemikleri biz küçüldük dünyada.Dedelerimizin koskoca bedenleri çürüyüp küçülüp bir avuç toprağa dönüştükçe.bizde koskoca dünyamızı küçülttük.ÖZ değerlerimize sahip çıkamadık.
Yiğit dedelerimizin kemiklerini sızlatmaktan başka bir şey gelmedi elimizden.Şimdi bir avuç toprağın içine sığdırdık koskoca imparatorluğun devranını.Kah ona da sahip çıkamıyoruz ya.Bizim kime ihtiyacımız var ki.Biz kimlerin torunlarıyız.Ne tez unuttuk.
Bir zamanlar bizdik yeri göğü titreten.Şu düştüğümüz durum utancımız değil mi.Bir Amerika’dır aldı gidiyor başını.Kul ettiler bizi.Kapısına sürgün ettiler,uşak ettiler Osmanlının torunlarını.
Ulan kanayan yara benim.Dağ başında kahpe kurşunlarla devrilen yiğitler benim.benim canım benim kanım.Hangi Amerikan züppesinin içi yandı ki benim anam evladım diye ağıtlar yakıp karalar bağlarken..Benim babam gözyaşını ciğerlerine akıtıp vatan sağ olsun diye gurur yaparken.Kimin içi yandı be.
Valla bilmem;
Düştüğümüz bu durumlara sebep olanların vebali çok ağırdır biline.Bu vatanımıza sahip çıkalım.Biz Osmanlının torunlarıyız yakışanı yapalım.Bir zamanlar Osmanlı dendim mi yer gök titrermiş.Özümüze dönelim.
Bizim kanımız katıksızdır.İmanımız hala var.Gücümüzde.O zaman ona buna kulluk niye.
Üç beş çapulcu ya boyun eğmek te ne.
Ruhunuz şad olsun yüce ecdadım.Bu zaman bu durum da bizim utancımız.