Rüyamda gördüm seni;sensizlik eşliğinde geçtin gözlerimin önünden. Gölgeler gri olmaz mıydı? Kan kırmızı bir gölgeydi bana görünen..Sevaplarını yazan melek ölmüş dediler. Ağladım..! Hiç bir dramatik film,oyun vs..anlatamazdı sensiz Ben’i. Ben rüyamdan kalp kırıklığıyla uyandım. Kalktım; aynada seven kadınlar vardı.. Bir sihirdi yaşadıklarım,hayat güzel değil mükemmeldi artık anladım. Uçuşan,kıvırcık saçlı bebekliğimin fotoğrafı devrildi, uzun kıvrık kirpiklerimde kalmış çocukluğum, ayıldım! Hayat,senin anlayamayacağın kadar kolaydı..! Tabanlarının her zerresiyle yere basmış bir kadın yakaladım içlerinden bana bakan; evet, elinde namlusunda mermiler dolu olan bir silah zira hedefine geç kalmıştı. Tarifi genetik bir kaçaktı benim huylarım. Bu aslında biraz da sana ayıp oldu. İşte bu yüzden, ’’Güle güle git Ben’den..’’

ALMILA ERDEM