Çok seversiniz... Bir gün gelir hayatınızda hiç sevmemiş olsanız dahi karşınıza bir yerde öyle biri çıkar ki, hiç tatmadığınız duyguları tadarsınız iyi yada kötü anlamda.

Çok sevmiştim belli bir tanışma süresinden sonra bunu ona da söylemiştim. Sen beni kaldıramazsın demişti kahrımı çekemezsin demişti. Bu cevaplardan anlayacağınız üzere fazlasıyla önyargılıydı. Ama o kadar çok sevmiştim ki, bir fırsat istemiştim ondan bir şans... Nitekim o şansı verdi. Uzunca bir süre, görüştük konuştuk çok kez tartıştık üzüldük çok kez de Aşk’ın o tatlı hayallerini kurarak gülümsedik birbirimize. O kadar çok seviyordum ki haliyle zaman geçtikçe artık onsuz hayal kurmaz olmuştum. Nitekim zamanla o da bana karşı bir şeyler hissetmeye başladığını dile getirmeye başlamıştı. Evet yanılmıştı ona onu kaldırabilecek onun kahrını çekebilecek bir ben olduğunu göstermiştim ona, kabul etmişti bunu... Fakat zaman geçtikçe daha başka sorunlar çıkarmaya başladı önüme. Ben ona onunla evlenip bir yuva kurmak istediğimi söyledikçe o hep farklı sebepler sundu önüme. Sunduğu her şeyi de kabul etmiştim tüm samimiyetim ile. O kadar çok seviyordum ki canını alacağım dese başım gözüm üstüne...

Maalesef bir gün, kendisinin ne kadar yüreksiz ve korkak olduğunu açık açık gösterdi. Ben konuşmadıkça konuşmaz oldu. Bir gün bunu ona açıkladım güzelce, bir sorununun olup olmadığını öğrenmeye çalıştım benim bilmediğim bir derdi olabilir mi diye. Lakin aldığım cevap, ’seninle konuşmak istemiyorum’ şeklinde oldu. Nedenini sorduğumda ise, ’Seninle ne zaman konuşsak konu Aşk’a giriyor’ dedi. Bu durum senin isteğin dışındamı oluyordu dediğimde aldığım cevap sadece ’Hayır ama...’ Şeklinde oldu...