beton mikseri
bazen
o kadar kızıyorum ki kendime..alıp başımı bir beton mikserinin tekerleği altına sokasım geliyor..
hani böyle tuz buz olabilsem soğumaz içimin ateşi..
söylenmekten yorulduğum ve dinlenmeden söylenmeye devam ettiğim zamanlarda ilahi adalet dedikleri şey devreye giriyor ne hikmetse..
her şey ters gidiyor her şey allak bullak oluyor..
kül tablası devriliyor önce..çay dökülüyor..sigara almayı unutmuş olduğumu fark ediyorum ve kalan sigaraları saatlere bölerek yetirmeye çalışıyorum..
he birde kahve bitmiş haberim yok..
bir anda nasıl her şey cephe alır ki insana..ve kahrolası bir beton mikseri bile yokken yakınlarda..
offf
çok sıkıldım kendimden yine..
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/67294.gif)
Öteki yazının başlığına bakınca, iç açmayacak bu kesin dedim. Umudumu bu yazıya bağladım ki, belki de ötekinden beter bir kötümserlik ve olumsuzlama vardı. Ne vakit kötüyü çağırsak daha az kötü bir şeyin gelip yetişmesi ve eğer o büyük kötü gelirse olacakları var sen düşün demesi galiba iyi geliyor hepimize bazan. Kötüden iyiyi türetebilmek güzelleştiriyor bir de yaşamı. Sigarasızlığın kurşun kadar ağırlaştırdığı zaman dilimleri ne çok? Okul günlerimi düşündüm. Sabahladığımız bol vakitli geceleri. Sınava çalışıp sabaha kadar, sonra bir bahane bulup okula gitmekten vazgeçtiğimiz günleri. Hayat hazırlık yapıp tam savaşacakken vazgeçmeyi tercih edenleri bağışlamıyor öğrendiğim kadarıyla. Bu yüzden her kötülüğün panzehri yine içimizde bir yerlerde.