SİCİLİ BOZUK
Etem dayımın vasiyeti var.Oğlu Memet’e Hacer bacımı yakıştırmış.Ömrü vefa göstermedi.Memet’in mürüvvetini göremedi.Ama eşi Sultan bacıya vasiyet etti:
“Memet’e Hacer’i al!” dedi. Memet’le Hacer birbirini istiyor.İki gönül bir olunca samanlık seyran olur.Levh-i kalemde ezel katipleri böyle yazmışlar ki,Sultan bacı,Kasım Hoca’yla dünür geldiler.Verimkârız.Ama kız evi naz evi.Dedik ki:
“Hoş geldiniz,sefa geldiniz.Bizim de görüşüp danışacaklarımız var.Bize birkaç gün müsaade edin.”Dünürcüler kalkıp gitti.Ertesi günü anam Emin amcama danıştı:
“İmin ağa! Hacer’i Memet’e istiyorlar.Ne diyon?”
Emin amcam şöyle bir düşündü:
“Virme Hacer’i Hacca...”
“Niye ki?...
“Memet hırsız...”
“Ne hırsızı İmin ağa? Ağzından çıkanı gulağın duyuyo mu?” Memet aynı zamanda anamın yeğeni.Anam beyninden vurulmuşa dönüyor.
“Benden söylemesi.Bana inanmıyorsan Tahsin ağama sor.”
Anam yel yepelek yelken kürek Tahsin ağamgil’e gider.Alı al,moru mor...
Tahsin amcam:
“Hay’rola Hacca? Ne bu telaşın? Çocuklara bir hâl mi oldu?”
Anam soluğunu toplar.Olanı biteni anlatır:
“İmin ağa Memet’e hırsız diyor.Seni de tanık gösterdi.Memet’in ne hırsızlığını gördünüz?” deyince Tahsin amcam gülüyor:
“Hacca! Sen İmin’e bakma.Ne hırsızı...Ver Hacer’i Memet’e. Allah hayırlı etsin.”
Ezel kâtipleri yazmış.Verdik Hacer’i Memet’e.Ama “Hırsızlık” hadisesini öğrenmemiz gerek.Memet enişte anlattı.Ben de aktarıyorum O’nun ağzından:
“Yeni yetişip geliyoruz.Ben, Şıhı (Ersungur) ve Hasan (Ersungur) atları aldık Bazit (Beyazit) yerinde otlatacağız.Viranşehir’e atları örkledik.Geldik Battallar’ın elmalığa.Dala çıktık.Elmalar henüz çağla.Biraz yedik.Ceplerimize de koyduk.Nusret (Ayyıldız) gördü bizi.Kaçtık.Geldik atların yanına.Nusret, Cafer emmiye söylemiş. Tahsin emmi muhtar.O da gelmiş muhtara şikayet etmiş bizi.Bekçi geldi.Beni aldı,muhtarın odasına götürdü.Şıhı’yla Hasan yoklar.Odada Tahsin emmi,İmin (Emin)emmi,Cafer emmi ve Hatıca abla var.Hatıca abla, Tahsin emminin karısı.
Muhtar Tahsin emmi hiç konuşmadı.İmin emmi de...Cafer emmi açtı ağzını yumdu gözünü.Onun bıraktığı yerden Hatıca abla aldı.Bana demediklerini bırakmadılar.Yer yarılmadı ki içine girsem... Cafer emmiyle Hatıca abla verip veriştirdiler.Ağızlarının harını aldıktan sonra beni bıraktılar. Ondan sonra Battallar’ın elmalığa yönümü dönüp bakmadım.”
Evet... Memet eniştenin hırsızlığı budur.Siciline işlenmiştir.En hayati bir konuda da karşısına çıkmıştır efendim...Neyse biz anlayış gösterdik de pişmiş aşa soğuk su katmadık.İşi tatlıya bağladık.