Ayağında bir terlik, en adisinden!
Şap şup, sallana sallana geliyor. Terliğin sesi mahalleyi ayağa kaldırıyor.
Üzerinde bir yelek, el örgüsü , miyadı geçmiş çoktan.Çamaşır kullansaydı keşke, yelek örtememiş koca göğüslerini, yanlarda kalmış sarkık ve bitmiş yelek.Yeleğin ön iki ucu daha uzun nedense .
Göğüslerinin uçları çıkmış,biri sağı biri solu gösteriyor. Beline kadar uzamış maşallah ! Bak işte bu ne sağcı ,ne solcu olanlardan . Tam ortadan ! Kahramanca yürüyüşü ,öz güven tavan yapmış .
Görünce ay deyip kaçacak delik ararsınız .Hani gidip deseniz kardeşim azcık toparlan ne yapıyorsun, herkes görüyor halini , belli olmaz tavrı .O utanıp saklanacağına, siz saklanırsınız görünen manzaradan. Ne varmış halimden der ,üste çıkar hemen.
Muhabbette ilke yoktur,edep.Her konudan pat diye baş yarar sözleri.Mahrem mi o da ne ?Her konu doğaldır su gibi!


Saçları her yandan çıkmış .Ne diye takmış acaba tülbentini ?Sanırım taç niyetine.Öyle ya kim para verip de ona taç alır.Üzerindeki elbisenin ömrü bitmiş.
Ne dini var ne diyaneti.Araştıracak olsanız putrerest bile çıkabilir.Yok ama putperest olmak da bir şeydir.Fallar ,masallar baş tacıdır .Onun hiçbir kuralı yok.Hayvanlar kadar özgür.Bir ot kadar doğal ve sade.Bir odun kadar sabit ve düşüncesiz.
Sakız desen beş vakit ağzında .Gülerken görünür yandan yandan.
Kural ,kanun tanımaz bir kovboy o.Markete girip bağırarak indirim ister.Çok özgüvenli havalarında şakayla karışık yapar bu işi de.
Pazarda çok duyarsınız sesini:’’Kazık atiyon be’’ diye.
Ne siyaseti bilmem der ,ne diyaneti bilmeden bağırmaktır onun özelliği.
Terlikle geldiği okulda, öğretmeni dövmeye kalkar.Velilere sataşır ,çocuğunu korur.Evde ise en çok kendi döver .Çocuklarına ezilirseniz döverim der.Arsız mı arsız.Her kusuru saklar ve inkar eder.Terbiye etmek mi çocuğu? O da ne?
Üzerindeki etek ,aman Allhım kimse görmeden evine gitse dedirtir.Kalçalarına dökülmüş öf! Bo Derek poz veriyor sanırsınız. Pasaklı Bo seni !
Uzaktan çağırır ne yapacağınızı şaşırtır.Balkondan ‘’Ne ettiriyon gı’’.Artık ne gider bu soruya bilmem.’’Çamaşır astırt tırt tırıyom ‘’ der kaçarsınız.Kaçsanız iyi olur mahalle bu muhabbete şahit.
Minübüste tek duyulan onun sesidir.Tanırsa yandınız ,bir uçtan soru yağmuru başlar.Güler nisin ,ağlar mısın ?Gül gül boşver be!
Onun suçu değil bu. O bir anne ,bir eş ,bir komşu en önemlisi de bir insan ! Eğer değer verilmemişse kim suçlu ? Kim utanmalı bu görüntüden ?

Ev kadını veya hanımı, ne fark eder .Kimisi hanım demeyi bile layık görmez.Eğitimsiz erkeklerin dilinde ise adı karı ‘dır yalnızca.Ne kaba bir söylem!
İnsan kendine ne yakışırsa onu konuşur.Herkesin seviyesini belli etmesine engel değiliz.
Onun adı ev hanımı.Onun görevi akşama kadar evi tertemiz yapmak ve yemek bulundurmak.Çamaşır,ütü cabası.Bütün gün iş bitmez!
Camları siler ,yerleri siler,kapıları bacaları siler.Önüne ne gelirse siler,temizler.Sildikçe içi kirlenir.Kendinden daha rahat yaşayanlardadır aklı.Kimse ona değer vermez.Hayattaki en nankör işi yapmaktadır.Sabaha hepsi pis olmuştur .Yeniden temizler.
Kimse onun fikrini sormaz çünkü baştan bilemeyeceği gibi bir kanı vardır.Onun giydiği ,,yediği ,içtiği haram çalıştığı helaldir.Kendisine pek bir şey istemez .Ona verilmeyen değerin o da farkındadır.Bunu göre göre kendine güvenini kaybetmiştir.O da değer vermez kendine.Çocuklarının okuluna terlikle gitmesinin sebebi vardır aslında.Hiç bir zaman ona para ve vakit harcanmaz.Yaptığı fedalarlıkların bir kıymeti yoktur çünkü onun görevidir bu.İşini yapanı alkışlayacak değiliz derler ona.
Ülkeme dair tüm manzaralar güzel geliyor bana.O benim arkadaşım,komşum vb.
İnsan işte!
Daha ne olsun ki...