hadi gidelim dedi ..
kalkıp hazırlandılar bir baba birde kızı ..

adam dışarı çıkmadan önce herzaman oldugu gibi pencereden dışları baktı
yağmur yağabilir di hava kapalıydı yani.Döndü kızına baktı; o çoktan hazırlanmıştı,o kırmızı atkısı boynundaydı birde yeşil şalınıda giyinmişti..
söylemek istediği;kızım şimdi deyil de daha sonra gidelim olacak tı ama diyemedi işte..

ayakkabısını giydi,üstünü başını kontrol etti ve ufak adımlarla merdivenden indiler..
dış kapıya geldiklerinde kapıyı sertce çekti ve yola çıktı
geri dönüp evin penceresine baktı pencerede kimseyi göremedi..
sonra yola baktı ve ileriye dogru ileride evler görünüyordu
okul vardı yolunun üstünde ..

okulun bahcesin deydi ler. ..
koşuşturan çocuklar vardı.Kimisi top oynuyordu kimisi bisiklet biniyordu
kızı ise arkadaşları ile oynamaya başlamıştı
gözünün ucu ilede babasını takip ediyordu ..
babası ayağa kalksa kızın kalbi çarpıyordu babasının ne düşündügüne kadar bir çok şey merak ediyordu ..
bir çok kez soru sormuştu babasına

-ne düşünüyorsun

babası da ne düşündügü nü bir çok kez söylemezdi anlıyamaıyacağı için değil di tabi ki
anlıyabileceği için söylemiyordu ..

hiç dedi ..
hiç deyil ayaga kalkıyorsa birisi aslında çok şey demek di bu ifade ..
çınar ağacının kuruyan,dökülen yapraklarına baktı ..
mevsimin son bahar oldugunu biliyordu hatta kış mevsimin de lerdi .. bunu niye vurguladı ki şimdi ..

kızına baktı
kafasını okşadı ..

baba yapraklar neden sararır,neden dökülür yapraklar
-yeniden diriliş için dedi .. mevsimin gereği için kurur,sararız ve dökülür ..sonra yağmur yagacak ve agaçlar yeniden yeşerecek dedi ..

yağmur yağacak,yeniden yeşerecek dedi..

-keşke benım adım yağmur olsaydı dedi ..
gülümsedi ..yok senin adın yağmur olmasın dedi...
yağmur ismi sana yakışmıyacagı için deyil dedi .. yağmur olmak başka bir şeydir
yağmuru dilemek başka birşeydir dedi .. biz diliyen olalım .. istiyen olalım .. mevla layık gördügüne verir dedi ..

kızı ise baba,mevsiminde dilemek lazım ama deyilmi dedi ..
herşey mevsiminde güzel di tabi ..

hava bulutlanmıştı,gökyüzü biraz daha kararmıştı,bu vaktin akşama yakın olmasından ziyade,yağmurun habercisiydi
mevsim yağmurun mevsimi kış’dı nede olsa

ilk yağmur damlası kızın yüzüne düştü ..
oda kollarını gökyüzüne doğru açtı,sanki kucaklıyordu yağmuru,yüzünde anlık bir tebessüm belirdi ..
sanki o bir çiçekti sanki,o bir gül,sanki o bir papatya idi .. yağmura muhtaç,yağmura susamıştı ..
bir yağmur insana ne anlata bilirdiki ..
tabiki duyana..yüreğini yağmura verene bir çok şey anlatırdı ..
sen yeterki kulagını ver ..
sen yeterki kalbini ver ..

babası mırıldandı
birazdan rüzgar başlıyacak dedi ..
birazdan rüzgar başlıyacak ve yağmur yagacak
herşey eksik biraz
birazda ıslak

ateş yakmaz olur bazen
bazen yağmur,yağar yağar ıslatmaz..
her ne yapıyorsan özlemin bitmez..
her ne söylüyorsan söylediğin anlaşılmaz
her ne okuyorsan okuduğunu anlamaz olursun bazen ..

ıslanmak lazım mevsiminde
bir ağaç gibi yağmurda ıslanıp yeniden yeşermek gerek
bir yağmur olmak gerek bazen ..
mevsiminde beklenilen den önce yağmak gerek bazen ..

bazen bir rüzgar beklersin
bazende bir yağmur
kimi zaman ikisi birden gelir...
sen benim beklediğime bakma,her şey mevsiminde güzel ...

ıslanmışlardı yağmurda,ufak ufak adımlarla okulun bahcesinden çıktılar,şimdi ikiside karpostal da kiler
gibiydiler ..ıkısıde ıslak ama el ele ..

sobanın üzerineki çaydanlıkdaki su kaynamıştı ve birazdan çay demlenmiş olarak servis edilecekti
kız üzerini değiştirmişti ama gözü hala pencerenin çamına vuran yağmur damla larınday dı ..
bir bahane bulup pencereyi açmalı ve içeriye girecek olan o yağmur kokusunu ciğerlerine çekmeliydi ..
düşüncesini annesine söyledi annesi de açtı pencereyi.. içeri buz gibi yağmur kokusu girdi ..
babası kızı kucagına aldı ve yağmur yüreklim dedi ..

sonramı
sonra yağmur yağmaya devam etti ..
ileriyen saatlerde rüzgarda çıkacaktı
takvim yapragı günlerden pazar gününün gösteriyordu ..
özlem herdaim yüreklerde idi .. özlem hiç bitmiyecek ti ..