Merhaba sevgilim,
Uzun zamandır benden sakladığın bir şeyler var. Biliyorum hepsini, ancak ne zaman bana söyleyeceksin diye bekliyorum. İki ay geçti aradan ama hala söylemedin bana neler olduğunu. Oysa biz birlikte yürümeye karar vermiştik. Yol ayrımların da mı kayboldun yoksa? Ya da yeterince rehberlik edemedim mi? Sözlerimi neden yıkıp geçtin? Yapma dediklerimi yapmak zevk vermiş olmalı sana. Sen ve Ben "BİZ" olmaya karar vermişsek eğer gizlimiz saklımız olmamalıydı. Hatırlıyor musun? Sana sigara ve içki kullandığımı söylemiştim ilk buluştuğumuz yerde. Sende bunlardan nefret ettiğini, özellikle içkiden tiksindiğini söylemiştin. Benimse sana cevabım aynen söyle olmuştu " ben seni ne bir çöp sigaraya, nede bir şişe içkiye tercih ederim" demiştim ve ikisini de içmeme kararı almıştım. Bunları bir kenara koyabiliriz, Çünkü senin yararına olan şeyler değildi, farkındayım. Ben sana hiç bir konuda yalan söylememiştim, kızıp, küseceğini bile bile doğruları dökmüştüm ortaya. Oysa sen 4 sene 2 aylık beraberliğimizde ayrılık kelimesini hiç ağzından düşürmemiştin. Ben bütün bunlara rağmen seni daha fazla sevmiştim. Ve hiç bir zaman "nasıl olsa gitmez, çantada keklik" diye düşünmedim. Benim için sen vardın ve sen olacaksın. Ancak yaptıklarımın karşılığının bu olduğuna inanmıyorum. Sen daha fazla ilgi istiyordun ama bana o kadar ilgi göstermiyordun. Ben sana bunların hepsini açıkça dile getirmiştim. Empati yapman gerektiğini söylemiştim ancak bana göre hep bencil davranıyordun her konuda. Ben bir çöpçü olsaydım benimle olmayacağını söylemiştin hatırlıyor musun? Ben ekmeğimi helaliyle kazandıktan sonra ister çöpçü olmuşum isterse boyacı. İnsanlar onuruyla yaşar, Kaybetme onurunu.
Daha fazlasını anlatmama gerek yok yaşadık ve bitti nasıl olsa. Hoşçakal