- 732 Okunma
- 2 Yorum
- 0 Beğeni
" Ham dım, piştim, oldum...! "elbette olmaya binlerce fırın gerek, hala pişiyoruz..
![](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/113478.jpg)
Semptomları itibariyle aşk herhangi bir hastalığı andırabilir.. Hani , karın ağrısı , kulak çınlaması , kalp çarpıntısı , vs. vs. .....
Aşk adına sarf edilen ağır ve büyük sözler , aşkı betimlememize yardımcı olan ve dağarcığımızla sınırlı bulunan üzerine anlam yüklediğimiz kelimelerden ibaret.
DENGE..... İnsan, dünya ve kainat mutlak bir denge üzere var edilmiş.Türlü sebeplerden denge bozulduğunda hastalık , anarşi , kaos ile son bulmuş...
Aşk dengeyi bozuyor mu..? Hem evet , hem hayır..Aşkı algılamana , anlamana ve de anlamlandırmana bağlı. Pek çok şey söylendi , pek çok şey söyledim. Ama " AŞIK OLALIM VE BU DÜNYADAN GEÇELİM , HATTA GÖÇELİM " DEMEDİM... denge her zaman şart.
Ölümüne sevmek , çılgınca aşk...İnsanın ruhunda ve benliğinde tek başına yaşadığı yoğunluklu bir duygudur. Ölümüne seviyorum deyip kendimizi mi keselim.. ? Çılgınca aşığım deyip ortalığı kan revan mı eyleyelim..? Ya da içimize kapanıp melankolik bir deli mi olalım... ?
Aşk ve Sevgi... Yalnızca aksiyon etkisi yaratmışsa içimizde , hissettiklerimizin gerçekliğini bir kez daha sorgulamalıyız . Çünkü Aşk ve Sevgi , muhteşem bir öğretmendir.. Özellikle insan ilişkilerinde saygılı , hoş görülü ve dengeli olmayı öğretir..Kattıkları ve götürdükleri ile , yaşıyor olmanın , insan olmanın farklılığını , güzelliğini öğretir...İnsan kadrini ve kıymetini anlamamızı sağlar. İyi bir eğitmendir de .. Ruhları eğitir... Artık iş , insanın aşktan ne anladığına kalmış..Bana göre ciddi bir iş , çerçevesi de oldukça geniş..! Bizi karşı cinse duyduğumuz tutkulu aşktan farklı bir şekilde ama çok seven , bizim de onları aynı biçimde sevdiğimiz başka insanların varlığını yadsımak önce Yaratana , sonra kendimize ve onlara saygısızlık değil de nedir..?
Ayrıca AŞK olgunluk ister , sadakat ister , sabır , saygı ve nezaket ister...Kendine , sevgi ve saygısız, kendine sadakatsız ve nezaketsiz davranan kişinin aşk durumu , avantür bir aşk hikayesi olur her halde. Ve İnsanı müthiş bir denge ve sevgiyle halk edene de büyük saygısızlık...
Biz şöyle yapıyoruz :çalışıyoruz , işimizi gücümüzü ,gündelik mesaimizi yani rutinlerimizi idame ettiriyoruz... Dostlarla ve yakınlarımızla vakit geçiriyor , ortak yaşanılması gerekenleri ve hayatın getirdiklerini paylaşıyoruz.Kederler, sevinçler her ne ise...Ama aklımızın ve gönlümüzün bir köşesinde hep ama hep taşıyoruz , yaşıyoruz ve seviyoruz .Kendimize de zaman ayırıyoruz . Sevinçlerimizi , üzünçlerimizi ve yalnız yaşanması gerekenleri.. Duygularımızı taşırıyoruz , coşuyoruz , yazıyoruz , çiziyoruz , çalıyoruz , söylüyoruz , özlüyoruz , serzeniyoruz... ağlıyoruz da..İNSANIZ...Ama bu bizi dünyadan koparmıyor...UMUTLANIYORUZ...Umudumuzdan besleniyoruz...Belki de ROMAN yazıyoruz , farkına varmadan ya da ESKİ bir romana denk düşüyor bütün bunlar... Ne gam...Yalnızca direksiyona kurulup 120 basmak yetmez..Motorundan da anlamalısın, sesini tanımalısın.. Hatta arasıra yıkayıp sağını solunu kurcalamalısın ki; BENİM DİYEBİLECEĞİN bir araban olsun..( teşbihte hata olmaz..)
Hayatın gerçeklerini kanıksıyoruz . Doğum, hastalık, ölüm... gibi.... AŞK gibi....Var olan var dır,..yok olanın var olmayacağı gibi....Her haliyle hayatı yaşamayı ve durdurmamayı ; buna hakkımız olmadığını öğrendik , her kes gibi...
" Hamdım, piştim, oldum...! "elbette olmaya binlerce fırın gerek, hala pişiyoruz....
Bilmem, anlata bildik mi....?
SELDA İYİEKMEKÇİ..
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/144441.gif)
Biliyorsunuz.. Aşkta üstelememek.. karşımızdakinden beklentilerimizi oldukça düşük tutabilmek önemli.. Aşık olmakla; "sahip olmak" arasına seviyeli bir çizgi çekebilmenin gereğini yerine getirebildiğimiz ölçüde insanız.. pişmekteyiz ve olmaktayız.. Müthiş öngörülerinizle ördüğünüz bu güzel betimleniz için sizi gönülden alkışlıyorum.. Yüreğinize, bilincinize dolu dolu selamlar diyorum ve birde şiirimi ekliyorum:
ÖĞRENDİM..
Can yakmaktan öteye geçmeyen bakışların
Bana bal diye zehir sunuyormuş öğrendim
Kavuşmayı mutluluk saymaktan vazgeçince
Yaralarım daha az kanıyormuş öğrendim
Farketmez bundan böyle beni sevemeyişin
Bu ateş kendincede yanıyormuş öğrendim
Samim Cebeci
![İYİEKMEKÇİ](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/143500_my4q4bxx85.jpg)
İYİEKMEKÇİ
![İYİEKMEKÇİ](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/143500_my4q4bxx85.jpg)