SEVGİLİ KENDİM,

Aşkı yanlış insanlarla yaşasak da yaşarken -doğru olduğu ısrarından- kaçıncı darbede vazgeçenlerdenim bilmiyorum. Aslında bunu öğrenmem yirmi senecik kadar bir zamanımı aldı.Mutluluğu kişiler üzerine kurgulamamalıyız. Aşka yanlış insan ve yanlış zaman betimlemesini getirerek o büyük kalp çarpıntısını yaşamaktan kaçmamalıyız.Yaşam her daim gol atabilme ortalarını açmayacaktır tabiki . Her seferinde kutlama yapacak kadar da mutlu yaşanmaz öyle değil mi?
Ben, beklentisi asgari düzeyde biriyim.İhtiraslarım yok,zira içimdeki ’akrep’ i ortaya çıkartman için senin suçluluk duymanı ne kadar daha bekleyebilirim bilmiyorum.
Yaşamın her alanında beni onmaz duruma getiren en belirgin sebebim belirsizliktir. Bir deniz yatağında uyuyakalıp enginde gözümü açmak bile beni bunca rahatsız etmez.Zaman bir mevduat değildir,hesabımıza yattığı doğrudur ancak ertesi gün aynı seri numaralarıyla çekemeyiz öyle değil mi? Neden bilmem, Orhan VELİ ’ninevkaftaki memuriyetini canlandırdım gözümün önünde; bir mürekkep ,bir eski kitap kokusu kadar sevdim seni. Belki hiç bir vakit halimi Orhan Veli kadar açık ve yalın anlatamadım.. Bu yüzdendir bekleyemeyişlerim,beklediklerim ve bekleyecek olmamın bana verdiği üzüntü..
İçimdeki telaşı susturamam Aşk’tandır.. Türküler kadar yanığım.. Yine sebebi budur aşkla yanlış kelimesini yan yana kullanıp kirletmek istemememin.
Bilir kişi edasıyla başladım lakin,özümü yine erteleyemeyeceğim..
Ah aşk,öfkemin işleyiş biçimini yine senin üzerinde kullanmayacağım ; ben,sana kıyamayacağım..

ALMILA ERDEM