Cem


Rahman ve Rahim cem oldu besmelede…

Rahman eril, Rahim dişil; bu iki esmayı aşk ile birleştirmek ise cem.

Evrende esmanın eril ve dişil (artı ve eksi) olarak yansıması bu boyutun özelliğinden.

Cem olmak için iki kişi bir olacak evet ama bu cemi hakiki manada oluşturmak için aşk ve birliktelik de cem olacak! Yani insan aşık olduğuyla cem olacak. İşte bu noktada bire bir aşk var. Hatta aşkı aşmak var! Gayrisi mecaz!

Şöyle diyorum ben; kavuşana dek aşk olur, kavuşunca cem olur. Kavuşunca zaten aşk da kalmaz. Aşk yolda yakıt. Hedef cem. Rahman Rahim sıfatından bir esma yumağı oluşturmak.

Kadın şairler için konuşamam ama ben şiirlerimi yazarken aklımda bir kadın yoksa yazamam! Kadın açığa çıkarandır, doğuran…

İnsanın gücü aşkından ve kişiliğinden gelir. Sevmeyenler ve kişiliksiz olanlar zayıftır! Zalimlerin çoğu kişiliksiz ve sevgisizdir!

Tüm mevcudata muhabbetten çıkan bir seyir. Ve iki kutupta birleşmek var bu artı eksi gibi ve birleştiğinde teke iner bu manada bir olan milyarda bir çıkar. Ama mümkündür. Denemeler olmuş, başarısız olanlar çoktur. Çünkü insan kolay teslim olmaz. Mevlana ve Şems’in cemi dahi farklı bir boyut ve başarılı sayılmaz. Diğer keskin aşk hikayelerinde de başarı yok. Yunus başarmış bence. Yunus’unki kendi içindeki artı eksiyi(eril dişi) kullanarak olmuş. Derin mevzu, sancılı olması bu derinliğinden; çarpar, yamultur insanları. Şakası yok esmanın oyunları bunlar. İnsan ayna.

Son tahlilde hedef cem olmalı. Bu cem için Rahman ve Rahim sıfatlarını yansıtanların yani artı ve eksi (eril ve dişil) olarak tanımlanan güçlerin birleşmesi gerek. Bu güçler en fazla insanda var. Kadında Rahim, erkekte Rahman aynalığı zirve olarak var, aslında tüm esma insanda potansiyel olarak var; birleşince bu da aşk ile cem olur. Hedef, Rahman ve Rahim’in zirve olarak yansıması.

Selametle,

Ahmet Bektaş