Yaz kalemim, ilkyazın çağıl çağıl akan , Anadolu’mun izbe bir köyünde küçük bir deresi gibi . Ben mesut olayım, o derenin çağıltılarını duyar gibi.! Kalemimden kelimeler ak sayfalara döküldükçe, mutluluğumun ölçüsünü ben de hesap edemeyeyim. Emeğe saygı gelir aklıma. Bir kalem, bir defter. Ve yaprakları süsleyen düşünceler.. Hepsi bir emek ürünü değil midir ? Ve Allah’ın yarattığı bir ademoğlu ! Kendince bir şeyler yazdığını mütevazı bir şekilde kabul eden. Ve zamanın hızı karşısında şaşırıp kalan bir insanoğlu! Yaşadığı süreçte fazla bir şey yapamamanın ezikliği altında adeta kendi kendini yiyen bir adem ! Ben mi karamsarım ülkemin gidişatı hususunda ? Pırıl pırıl , umut veren huzurlu bir ülkede kim yaşamak istemez ki ? Her yöresinin ayrı bir güzelliği olan bu canım yurdumda, neden ikilikler, ayrıcalıklar çıkartılmıştır?Ülkem, neden çalkantılarla bugüne dek gelmiştir ? Aklıselim insanlarımızı düşünmeye çağırırım.
Saygılarımla.... 30.12.2010