Bugun bütün sarkılar bana yabancı. Hani mutlu olduğunda şarkının melodisine, mutsuz olduğunda da şarkının sözlerine odaklanırsın ya... Ben bilmediğim bir dile ne odaklanabiliyorum ne de mutluyum...

Fon müzikleri eşliğinde pencereden sokaklarda geziyorum, serserileşiyorum ve sensizleşiyorum geçen değil ölen zamanlarım çoğaldıkça...
Neden diye soruyorum her dilde. Ne hikmetse ırkı belli değil konuşamadıklarımın. Anlatamıyorum. Sanki hiçselleşiyorum ve yoksulum sen yanımla. Seni senden dileniyorum.

Hatırlamak çok can yakıyor. Yaşadıklarını hayal etmek bayağı garip geliyor bunak aklıma. Şimdi kara duraklarında gemi bekliyor gibiyim. Üşüyorum senin yanında. Üstünden yığınla gün geçmiş bana seni seviyorum yalanını söyleyeli. Tövbe etsen geri çevrilmeyecek belki.

İnsanlık yok satıyor bugünümde. Kimse sarhoş değil ve itişiyorum insanlarla yalpalayan yürüyüşüm suretiyle. Daha bi devrik kurmak istiyorum cümlelerimi. Kalbime benzesin akıbetleri. Gece, nöbetini gündüze devretsin istemiyorum. Kellesi alınsın güneşin. Sürgün edilsin gündüzler. Ve sen, yine bana gel...

Şuara Şen