Sevgili oğlu hastalandı kadının. Çocuk ateşler içinde cayır cayır yanıyor. İlaç veriyor, elini yüzünü yıkıyor; nafile. Babayı arıyor anne. Baba işte. Hastaneye götür, diyor baba. Saat 19.30 . Bir süre sonra düşünce ateş, gülüyor annenin yüzü. Basit birşeymiş çok şükür, geçti.
Eyvah! Ateş, yine ateş... Ne yapacak bu anne. Neyse ki baba dönüyor. Saat 10.30 . Baba, ’Ben yorgunum, o zaman da olsa sen götürmeyecek miydin nasıl olsa; götür çocuğu doktora!’ diyor.
Anne bu cevaba hazır değil... Ama çocuk yanıyor. Giydip oğlunu çıkıyor yola. Saat olmuş 11.00 . Dolmuşta tek kadın olmanın huzursuzluğunu yaşıyor anne. Yanındaki hasta yavrusuna daha sıkı sarılıyor.
Hastane, doktor, muayene... derken saat 01.00 . Geri dönüş yoluna başlıyorlar. Artık dolmuş bekleyemiyor ve bir taksi çeviriyor yoldan. Taksi şoförü gece tarifesini açtı. Kadın, sadece 5 lirası olduğunu söylüyor ve yettiği yere kadar götürmesini istiyor şoförden. Şoför de adammış(!) sahiden. Paranın bittiği yerde iniyor kadın ve gözlerinden akan yaşları yavrusuna göstermeden evinin yolunu tutuyor...
Bu durumda söylenecek başka hiçbirşey yok. Lanet olsun .