3
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
814
Okunma
biliyorum ki kimsenin sözleri camdan daha yakın gelmedi sana
ki kafamı fırına soktuğumda gözlerini görmüştüm az sonra
tutuşan saçlarımın dibinde kakofonik bir gülüştü düşüşün
ızdırab veren sevgi sözcüklerin olmuştu kaim
serseri bir fanusta kaldım bir fırça bir sırça
üç dize yazıp uyuduğum bir sabahta aldım haberini
gözlerin mutfaktaki fırında kalmış
ayakların geri gelmiş
atmadılarsa seni gökyüzüne
bildiğin vardır
ilk yazda
ilk seferde.
koş aç bacaklarını namludan öteye
gitmek için geç
yüz senelik merhem kaldı elimde
sürdüğüm yerlerden bir izsin geriye
gülüşünü toprağa verdik
yasım üç günlük dünya kadar
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.