- 1480 Okunma
- 13 Yorum
- 0 Beğeni
G/azabın Rahmeti
![G/azabın Rahmeti](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/110448.jpg)
"Her başlangıç bir Son ’dan doğar.. "
Kıştı...
Kadın uzandı , kalan son mumu da yakarak eşine baktı. Yüzünü , gözlerini , saçındaki beyazları severek ;
" Rahmet ’li Sen çok iyisin.."
dedi.
Adam soğuktan buz tutmuş dudaklarını son kez avuçlarına alarak nefesini verdi..
Kızıl bukleleri ile yanağındaki çilleri çok severdi karısının. Gülüşünü , sıcaklığını , en çok da halâ kalan çocuk yanını..
Kadın , eşinin gözlerinin içine baktı gülümsedi.. Anlamıştı sanki düşüncelerini.
" Rahmetini sevdim Senin , bereketini ömrümde. Rahmetli eş’im seni seviyorum.. "
Mum yavaş yavaş yandıkça birbirlerine baktılar.
"Son mum da eriyor .. " dedi kadın.
Erkek ilk kez gibi eşinin ellerini tuttu ve ;
" Rahmetim sensin ben ömrümü sen saydım. Biliyorum bizi kimse bulmayacak. Beni mutlu eden benim seni bulmuş olmam. İlk nefesimi Seninle almıştım , son/suz nefesimi de sende veriyorum. " dedi.
Kadın son kez kocasının yüzüne baktı gözlerinde gördü kendini. Ellerini daha da sıkı tuttu.
" Biz ölmüyoruz Biz yeniden doğuyoruz sonsuza. Biliyorum bizi bulamayacaklar. Bulamazlar , bulmasınlar da. Ben sensiz ömrün nefesini alamam. Ebediyetim senindir." dedi ve mum’ a uzandı.
Söndürdü..
Bir Ses duydu dışarıdan. Karların çok çok üzerinden.
"Sesimi duyan var mı?"
.
.
.
Duymadı..
Başını dayadı çoktan buz kesmiş vücuduna eşinin.. Ve gülümsedi Kadın gözünde iki damla yaş ile..
" Rahmetli çok iyiydi...."
Başlangıç...
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/84813_902h3kixp6.jpg)
Sevgiyle biten pardon, başlayan bir son olmuş.
Nedense erkekler önce ölüyor,
daha genç kadınlarla evlendikleri için olmasın:)
Rahmetli sözü bana halamı hatırlattı. Halam kocasını hiç sevmezdi ve sürekli surt asma,adama
hayatı zindan etme derken eniştem öldü. Ölünce emeklisi kaldı. Halam rahmetliyi hep güzel andı,
rahmetli yaa, diyerek:)
tebrikler canım canım,
çok beğendim,
gerçekti,
sevgimle..