insan kimseden bir şey beklemediği sürece mutlu ve şansa ihtiyacı kalmadığı kadar güçlü aslında ve insan hata yapmadığı kadar şanslı.evet istemediğimiz yerlere sürer hayat bizi hep beklemediğimiz sözleri iştmeye zorlar teklifsizce ve bizden bu kadar grinin içinde pembeyi görmemizi ister.
eğer bir insan bir şeyi yeterince isterse diye başlayan her şeyi unutun!ama hayat size neyi verirse almayı iyi bilin.birde adalet kavramını unutmamız hiçte kötü olmayacak sanırım.çünkü adalet sedece soyut bir kavramdır ve 6.hisle bile hissedilmez.herkes içinde bir umut besler en kötü anında bir ona birde kendine sarılır;üşüdüğünde üzüldüğünde ve her gözyaşı döktüğünde.ama hayat o umudu o hayali o arzuyu hep zıttıyla karşılar.sizin ısrarla her sabah sulladığınız ve sabırla bir gün olmasını beklediğiniz hayalinizi haşince soldurur.
hayat kaderle işbirliği yapar.ama siz hayata karşı hep tek başınızasınızdır.insan hayata karşı ne kadar da aciz...insan nereye gideceğini belmeden ne yapacaığını kestiremeden ne kadar boşlukta.