AH ŞU PENCERELER !


Muzaffer SÖĞÜTLÜ - 07 Ocak 2013 00:00



Gecenin sessizliğinde ay ışığının aydınlattığı gökyüzünü seyrederken penceremden;Bir garip mutluluk ve hüzün vardı yüreğimde içim titredi.Ne hayatlar vardı dışarıda ve şu pencerelerin ardında,gece örtmüş olsa da karanlığıyla o hayatları

Ah şu pencereler! Kimileri için bir özlem kaynağı,kimileri için kavuşma anı, kimileri için hüzün,kimileri içinse bir elvedanın başlangıcı,gidenin ardından dökülen göz yaşı,kimileri içinse sevdiklerinin döneceğine dair umutla bekleyiş...

Gecenin zemheri karanlığı çökmüştür yalnızlığına ,zaman durur susar içindeki yaşam sevinci.Tüm dostların,sevdiklerin, o zemherin içinde kaybolmuştur.Bir sen kalırsın birde sessizliğinin yalnızlığı.Korkarsın,üşüyen titreyen yüreğini görmelerinden.Işık yanmasın istersin,gün doğmasın.Bilirsin çünkü gündüzlerde ,gecelerde yalnızlığına acımasız pusular kurmuştur,bilinmezliklerin ,sonsuz acıların pusuları...
Nice hayatlar, hikayeler vardır o pencerelerin ardında. Her hayat bir hikaye değilmidir aslında.Bir varmış bir yokmuŞ
- Sevdanın kanattığı yürekler;Apansızın gidişlerin, çaresizliğin,hayal kırıklığın,iç çekişlerin yaşandığı yürekler.Bir sevdanın yaşandığı ve şimdi geride kalan yorgun,umutsuz,mutsuz ve hüzün dolu yürekler. Acı çeker o pencerelerde yaşanmışlıkları düşünürken.
- Evlatları tarafından ilgilenilmeyen,kaç yıldır gelmeyen,kokusuna ,yüzüne,sıcaklığına ,sevgisine hasret,evlat hasretiyle yanıp tutuşan,anne babaların umutla bekleyişleri saklıdır o pencerelerde!.Dünya gözüyle bir kere olsun görmektir tek amaçları.hüzün ve umut yan yanadır gözlerinde ve korku...o yaşlı yüreklerin.Ya hiç gelmezse,ya hiç görmezsem korkusu yüreklerini dağlar ama yinede umutla ,dört gözle bekler evladını,sevdiklerini.İnsan sevdiklerinden uzak kalınca yüreğindeki özlemlerini göz yaşına dökermiş.Bir çırpıda unutulmuş,kendi haline bırakılmış, bu cefakar,vefakar,elleri öpülesi canlarımızı ,yürekleri ağlarken,gözlerinden düşen nehir olmuş göz yaşlarıyla bırakmayalım o pencerelerin ardında...

-Çaresizce sıcak bir yuva,aile hasreti çeken çocukları anlatır bazende o pencereler!.Vuslata umutsuz bakar o hüzün dolu gözlerin saibi. Yüreğinde yanan sıcak bir yuva ,sıcak bir kucak ateşidir .Hazan yağmuru gibidir göz yaşları,diner sanırsınız hiç dinmez.Dökülen yaşlar kimsesizliğindendir,yalnızlığındandır. Siz bilirmisiniz kimsesizliği?yetim ve öksüzlüğü? Yada annenizde ,babanızda yaşarken onların sevgisinden uzak kalmayı?korktuğunuzda,canınız yandığında yada üşüdüğünüzde sarılan birinin olmaması?İşte öyle bir şey yalnızlık, kimse sessizce ağlayışınızı duymayacak ama ağlamaya hep devam edeceksiniz.Nedir kaderin kendisine çizdiği yoldan habersiz umutla bekleyişinin nedeni o bir çift hüzünlü gözlerin?
GÜN BİTER, GECE BİTER AMA O HÜZÜNLÜ GÖZLERİN BEKLEYİŞİ, O PENCERELERİN NÖBETİ HİÇ BİTMEZ.GECENİN SESSİZLİĞİNE GÖMÜLÜ, YORGUN, UMUTSUZ ,HÜZÜNLÜ ZAMANLARI GERİDE BIRAKIP ,HAYATA UMUTLA VE GÜLÜMSEYEREK BAKACAĞINIZ ANLARI YAŞAYIN İNATLA O PENCERELERDE.AH ŞU PENCERELER! NERELERE GÖTÜRDÜ BENİ GECENİN SESSİZLİĞİNDE

- SEVGİYLE KALIN