- 923 Okunma
- 1 Yorum
- 0 Beğeni
KENDİN OL !
![KENDİN OL !](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/108605.jpg)
KENDİN OL !
Adamın biri yolunda yürürken rastladığı yetim yavru sokak köpeğini yanına alır. Zaten zar zor şartlarda kendine yetmeye çalışan adam bir de köpeği doyurmaya çalışır. Aradan geçen birkaç ay sonrasında köpek biraz büyür, fakat kısıtlı şartlar altında beslendiği için sıska ve sağlıksız görünmektedir. Bir gün sıska köpek ve sahibi gezinirlerken karşılarına bir avcı çıkıverir. Köpeğin halini görüp sahibine; neden köpeğinin cılız ve sağlıksız göründüğünü sorar. Bunun üzerine adam; köpeği ölmek üzereyken bulduğunu ve kendi kısıtlı imkânlarıyla doyurduğunu ve bu yüzden köpeğin gerektiği şekilde beslenememesi nedeniyle sağlıksız ve sıska göründüğünü belirtir. Avcı da, adama bir teklifte bulunur, şayet köpeği kendisine verirse ona diğer av köpeklerinin yanında yer vereceğini ve bu şekilde sıska ve sağlıksız görünmekten onu kurtarabileceğini söyler. Adam köpeğin iyiliğini düşünerek teklifi kabul eder ve köpeğin tasmasını avcıya uzatır.
Köpek yeni sahibinin peşine düşerek yeni evinin yolunu tutar böylece. Yeni evine geldiğinde diğer av köpeklerinin bulunduğu bir barınakta kendisi için ayrılan yere yerleştirilir. Yeni geldiği bu yerde diğer av köpeklerine hayran gözlerle bakan sokak köpeği içinden geçirir birden, ‘’neden ben bu köpekler gibi sağlıklı ve güçlü görünmüyorum ki, üstelik hepsi başarılı birer av köpeği ben ise sıradan bir sokak köpeğiyim, ben neden onlar gibi değilim ki’’, demiş kaderine isyan ederek. Aradan geçen birkaç gün sonrasında büyük bir av serüveni başlar ve tüm av köpekleri görev için barınaktan çıkarılırlar. Sokak köpeği yine hayran gözlerle onların gidişlerini seyreder peşleri sır.
İki gün süren av serüveninin ardından av köpeklerinden bazıları hayatını kaybetmiş ve bazıları çok kötü bir şekilde yaralanmış olarak dönerler avdan. Durumun vahametini gören sıska sokak köpeği hayli üzüntülü bir hal içinde izler diğer köpeklerin acı kaderini haline şükrederek. Bu gördüğü manzara karşısında anlar ki, herkese verilen bir rol vardır yaşamda sırtlaması gereken ve ne başkası olmak ne de başkasının hayatını yaşamak anlamsızdır. Herkes kendisi gibi olmalı ve kendi hayatını yaşamalıdır.(*)
(*) Genç gelişim sayı 83 / Suat ÖZTÜRK ‘ten alıntıdır.