CİĞERLERİ YAĞLIYAK
Kayseri’de Sümer Lisesinde öğrenciyiz.Barbaros’ta bir evde oturuyoruz.Ev desem de bir giriş,bir oda.Girişi mutfak banyo olarak kullanıyoruz.Tuvaletimiz dışarda.Gece kondurulan derme çatma bir konut.Okula on dakika mesafede.Dolmuşa molmuşa binmiyoruz.Zaten çarşıya gidiş gelişlerimiz de tabanvayla.Dolmuşa,otobüse para versek evin yolunu şaşırırız.
Mehmet Gardaşla birlikte kendi yağımızla kavruluyoruz.Sıkıntılı geçiyor günlerimiz.Ama kol kırılır yen içinde kalır.Dosta düşmana laf düşürmemek için canla başla çalışıyoruz.Derslerimiz de iyi.Okulu seviyoruz.Öğretmenlerimiz bizden memnun...
Zekeriye Kalkan (Onbaşı)da bizimle kaldı bir müddet.Onbaşı, Sanayi’de çalışıyor.Kendisine neden “onbaşı”lakabı takılmış,bilmiyorum.Bildiğim bir şey varsa Zekeriye’nin askerliğini er olarak yaptığı.Zekeriye,”Onbaşı” erbaş değildi.O, askerliğini yaparken ben de Balıkesir’de Necati Eğitim’de okuyordum.Levazım eriydi Zekeriye.”Onbaşılık” ne alâka? Bilmem.Ha bir de “generalliği” var Zekeriye’nin.Bir zamanlar Boğazlıyan’da pancar işçileri gelmiş.Bizim köylülerden sormuşlar Zekeriye’yi:
“Onbaşı köyde mi?” diye.Muhatap muzip mi muzip:
“Ne onbaşısı kardeşim? O general...”demiş.
İşçiler gelmiş köye.Zekeriye’nin evini sormuşlar bu kez:
“Generalin evi nerde?” diye.
Zekeriye haftalık alınca yiyecek içecek alırdı.Hafta sonları yemelerimiz içmelerimiz şölen olurdu.Bir de Bafra içerdi Zekeriye.Akşamları yakardı bir tane.Sonra Mehmet’e de ikram ederdi:
”Arkadaş ciğerleri yağlıyak...”diyerek.
Onbaşı,o gündür bu gündür ciğerleri yağlamaya devam ediyor.Bir fark, bafra bulamadığı için emzikli, yabancı sigara içiyor. Mehmet sigarayı bırakalı hayli zaman oldu.