bir kahve telvesindeki siyahlık, içinde kaybedecek gibi beni.. içimde bilinmeze doğru yorumlar,anlatımlar, sözler vesaireler... sözler yumağı ,sözler yumağı başlıyor. ardı ardına yağmur taneleri gibi düşen kelimeler. sözler yumak içinden geçilmez, içinde kaybolmuş kelimeler bilmez hangi anlamlara çeker,hangi anlam seni bulur, hangi anlam seni hangi manada oluşturur. ben oradayım!!senin bıraktığın yerde, seninle, seninden kopar gibi..
bir dudaktan aldım, ama azad ediyorum. çünkü az önce, az önce düşün!! ve iki katlı bir yanlıştı öpüşler. bir kapıcı dairesi hüznüyle öptüm gülüşlerini az önce ve bir kapıcı çocuğuydu ellerin ürkerken ellerimde.
ses başladı şimdi kıyameti getirir gibi. yalnızlığı hançerledi varlığın. ölmeye beş kalaydım zaten, niye erken geldi ki çığlığın? bir sözcüğe bağlanmıştım zaten, zaten boğulmuştum sessizliğinde ve zaten zatenlerim çoktu benim..
uçan balonlarını kaybeden adam, neden yerde aramaz renklerini. bilir uçuculuğunu umutların. pazar akşamı kararsızlığındayım, ertesimin telaşında. çalacak bir kapısı yok hiçbir tanrının, gönderdiği hiçbir misafirinin.
sınırındayken, bir söz daha eklemek zor şimdi bu yazıya. hep bir öteye hep bir kuytuya, nereye saklandı şimdi bilinmez bu umarsız duygular. ve sözler yumağı kelimeler yağmurunda son bir cümle;
BENİ AZAD ET! SATIR BAŞLARIM AĞRIYOR, DİZELERİM ÇÖKMÜŞ. BEN DAHA DESTANLAR OLACAĞIM, TEK DERDİM İLK SÖZÜM SEN OL...
((NOT: bu yazı ikili bir delilik halidir. sağlığa zararlı olmasa da zaralı bir sağlıksızlık halidir. okuayn ya da dinleyen bilmelidir ki, iki kişi söylemiş bir kalem üstlenmiştir tüm suçu. o söyledi ben söyledim ve delirdi cümleler...)