ARPAYI HAK ETTİN

Memet Emmi’nin bir eşeği var.Huylu mu,huylu...Önüne geleni kapıyor.Ardına dolananı tepiyor.Hele Zekiye Bacı’yla yıldızı hiç barışık değil....Zekiye Bacı:
"Sat şu geberesiceyi..."diyor,ama Memet Emmi oralı olmuyor.

Bir gün mallara saman dökerken eşek tepiyor Zekiye Bacı’yı.Zekiye Bacı diyor ki:
"Bayılacaktım,ama yerler temiz değildi.Vaz geçtim."
Zekiye Bacı geliyor Memet Emmi’nin yanına:
"Çer (çeri,asker) alasıca beni tepti.Teptiği yer mosmor oldu.Bu soykaya saman maman dökmem."
Zekiye Bacı ağzına geleni söylüyor Memet Emmi’ye.Çona’nın Memet bu... Sabır atında, sükut makamında. Hiç sesini çıkarmıyor.Zekiye Bacı söylüyor da söylüyor.
Memet Emmi sessiz, sakin.Dudakları kıpırdıyor belli belirsiz.Lahavle çekiyor her halde...Yekinip doğruluyor. Kalkıyor usulca.Giriyor ahıra.Eşeğin önüne bir gözer saman döküyor.Üstüne de bir ölçek arpa..."Aferin,diyor eşeğe.Sen bunu hak ettin.Sen benim yapamadığımı yaptın..."