-“Siz” mi?Ne “siz”i?Yahu bana lütfen “siz” demeyin!Ben “siz” değilim ki.”Siz” olacak hiç bir şey yapmadım ben.Sorun sadece gelip,bu lokantanın en köşesine oturmaksa,kalkar giderim!Hem ayrıca ben tek kişiyim.Yanımda biri olsa,tamam.O zaman siz bana,”siz” dersiniz,ben de anlarım ki,”bize” diyor.Ne?Ben size,niye mi “siz” diyorum?Çünkü ben kendi irademle buraya geldim ve bir hizmet alacağım sizden.Bunu yapacak kişi de “sizsiniz”.Hizmetinizin karşılığı olarak,bir “siz”i hak ediyorsunuz bence.(garson “siz” demekte ısrarlıdır)Tamam ama,diyorum ki bende,bana adımla yada sen diye hitap ederseniz sevinirim.Çünkü “siz” çok ağır özne.Kırk beş kilo adamım ben,garson bey,nasıl kaldırabilirim böyle bir şeyi,yapmayın Allah aşkına!Hem sonra,bana “siz” olduğumu kabul ettirdiniz bakalım.Buradan çıktıktan sonraki halimi hiç düşündünüz mü?Günde en az dört defa,kuş pisler benim üzerime.Ya şimdi “siz” olduğum için pislemezlerse?Hayvanların bir zevki var zaten,bundan da mahrum edersem onları “siz”liğimden utanırım.Sonra benim geçtiğim sokaklar,takılıp düştüğüm taşlar,girip de günlerce beklediğim bir sürü kuyruk var.Bunlar benim “siz” olduğumu öğrendikleri an,yok olup giderler.Ne yapacağım ben o zaman?Hem,benim hayatımda “lan” öznesini kullanarak halimi hatırımı soran arkadaşlarım var.Onlarla da aram bozulur sonra neme lazım…Yok yok,en iyisi ben kalkayım.Böyle olmayacak.Biraz daha oturursam burada,sizin demenize kalmadan “siz” olup çıkacağım.(kalkar,sandalyeye asmış olduğu ceketini alıp giyer,sırtında kuş pisliği izleri vardır)Az kaldı “siz” oluyordum yahu,Allah korudu vallahi…(çıkıp gider)Hadi eyvallah…