NEREDE ARABAŞI?
Mevsim kış.Zemheri.Tükürsen donacak derecede soğuk.Hacı Ağam (Ertürk) gündüzden çağırmış eşi dostu,yâreni yoldaşı.Akşama arabaşı var.Herkes davetli.
Bu burada dursun biz gelelim arabaşına.Arabaşı bizim yöreye özgü bir kış spesiyalitesi.
Eskiden kışın her akşam bir odada arabaşı keyfi yaşanırdı.Yatsıdan sonra yenirdi arabaşı.
Arabaşı yapmak beceri işidir. Belirli oranda su, una katılır.Bulamaç yapılır,pişirilir.Pelte haline gelen bulamaç tepsilere dökülür.Soğumaya bırakılır.Arabaşını tutturmak maharet ister.Herkes arabaşını tutturamaz.
Bir de çorbası var.Arabaşı neyse de...Çorbasına diyecek yok.Çorba için biraz un yağda sararıncaya kadar kavrulur.Kavrulmuş un,çorba suyuna katılır.Tavuk eklenir.Arada bir karıştırılarak pişirilir.Çorba sıcak sıcak servise sunulur.Arabaşı soğuk yenir.Tepsiden alınan bir kaşık arabaşı, çorbaya bandırılır.Kaşığa çıkan etle birlikte afiyetle yenir.Ha unutmadan arabaşı çiğnenmez.Yutulur efendim...
Biz haberi Hacı Ağam’dan verek.Herkes toplanmış odaya.Sohbet muhabbet...Laf lafı açıyor.Latife şaka gırıla gidiyor.Yatsı geçmiş.Hacı Ağam:
”Ben arabaşıyı getireyim.”diyor.İniyor aşağı.Hacı Ağam’ın odası iki katlıdır.Eski bir yapıdır.Hâlen ayaktadır.”Köyün tarihine tanıklığı vardır.” desem inanın.
Hacı Ağam’ın eşi Aggadın (Ak Kadın),eli işli,becerikli mi becerikli bir hanım.Sütten ak,sudan pak.Aksilik bu ya arabaşını tutturamamış:
”Herif bu arabaşını el içine çıkaramam.”diyor da başka bir şey demiyor.
Ne yapsın Hacı Ağam?Çaresiz kalıyor:
”Hadi avrat...Gidip yatalım.”diyor.
Hacı Ağam gitti gelmez,battı gelmez.Beklemekten yorulmuş cemaat.Demişler ki :
”Bir terslik mi oldu?Niye gelmiyor bu adam?” İnmişler aşağı.Tandırlı ev kapalı.Bitişikteki yatak odasının gözleri kör.Bir tek ışık yok.Şaşırmış Hacı Ağam’ın ahbapları.Seslenmişler:
”Hacı Ağa!..Hacı Ağa!..”
Hacı Ağam idare lambasını yakmış.O sıralar köyde elektrik ne gezer? Pencereden seslenmiş:
”Ne var? Ne diyorsunuz?”
Şaşırmış ehibba:
”Hani arabaşı? Biz bekliyoruz...”
Hacı Ağam hiç bozuntuya vermemiş:
”Akgadın,arabaşını tutturamamış.Ben de öfkeyle vurdum kolunu kırdım,yatıyor.Siz de oturun işte soba yanıyor,oda sıcak.Şunun şurasında sabaha ne kaldı...”
Hacı Ağam pencereyi kapatıp idare lambasını söndürmüş.Vurmuş kafayı,yatmış.