Koşar adımlarla yürüyorum mesafenin farkında olmadan , uzak yakın mühim değil yürüyorum düz bir çizgide soğuk yele aldırmadan seyyah gibi ,biraz berduş ,biraz eğik, biraz kırık ,oldumu şimdi diyorum bu benmiyim ,sahi ben kimim..?“Asi” olmaktan çıkıp uysal bir nehir halinemi geldim..? fakat ben asiyim, asiyim ya ben ateşsiz ışık saçan olurmu ,ama çok üşüyorum, hava soğuk bugün "ebedi süren yazdan ne hayır gelir kışda olmalı buz gibi ,titreye titreye yol almalı insan yürüyorum ya işte yetmezmi desemde duraklıyorum kime ne.. hesapmı verilir yorgunluğa...! şu güzelliği bak ,baksana insan, boylu boyunca gözlerime uzanan yemyeşil ağaçlar ,diğer tarafta ekilmeye dinlenen toprak.." of of bir noktadan kaç anıya uzanıyorum toplamakla bitmiyor demet demet,sepet sepet kan , irin ,sevgi ,nankörlük aklımla mücadele ederken pes ediyorum tıpkı sönmüş ateşin külleri gibi gri ve donuk , şu anki halime yabancı değilim ,yalancıda değilim kendime sahi ben kimim..?trene biniyorum son hayalimle ,severim rayların sesini çok iftihar ettiğim özgür irademin coğrafyasına taşıyacağına inanırım hayalperstçe..Uyanmaktan ibaret olmasa rüyalar gerçekten inanırım ,fakat her daim uyanırım uyandırılırım şu anki gibi uyandırılarak umutlarımdan...
Kimisi için saatler saniye hükmünde geçer,kimi için ise asırlar ,çünkü zaman düz bir çizgi değildir ...sahi biz kimiz..

BERRİN KORKMAZ