Sevgili günlük;
Dikkat ettim de günlük tuttuğum 5 yıldan beri sana hep sevgili günlük diye hitap ediyorum. Nedense aramızda bu zaman zarfında hiçbir samimiyet şekillenmedi. Her defasında dost görüp içimi döktüğüm, dertlerimi paylaştığım, sırdaş bildiğim günlüğüm ile artık kanka seviyesine gelmiş olmalıydım. Hatta sana bir lakap takıp belkide ismini kısaltmaya başlamalıydım bile. Mesela sana; Ooo gün(günlüğün kısaltılmışı) napıyon la, diyebilmeyi çok isterdim. Yada vay kanka sana bugün neler anlatacağım neler , oğlum bugün deli havadisler var lan diye cümlelere başlayabilmek nekadar güzel olurdu öyle değil mi. Oysa bir gereksiz resmiyet oldu aramızda hep. Benden mi, senden mi yoksa bize toplumun empoze ettiği sevgili günlük kalıbından kaynaklımıdır hiç bilmiyorum doğrusu. Açıkcası taktir etmiyorda değilim seni. Dünya üzerine gelmiş geçmiş nekadar kişi varsa mutlaka nefret edenide olmuştur. Ama sen öylemi… Seni diline dolayan herkesde bir sevgili yakıştırması. Sakın ha sakın kıskandığımı sanma sevgili günlük. Sadece… Nebileyim işte. Yoksa korkuyor muyum senden, geçmişimle yüzleşmekten. Hani eski bir japon felsefesidir korktuğuna saygı duymak. Öyle bir şey mi? Neyse sevgili günlük lafı daha fazla uzatmayayım, dallandırıp budaklandırmayayım. Vaktinizi aldım sevgili günlük. Ve birde; büyüksün…