Küçükken olduğun gibi yanımda şimdi neden değilsin baba…?

Seni tanıyamadım ben sadece vardın sadece gözüm görüyordu fakat yüreğim hissetmiyordu seni…
Saçlarımın kokusunu duydun mu sen,
hiç okşadın mı saçlarımı bağrına bastın mı beni..

Şefkat sundun mu…?
Sevgi verdin mi.. ?
Yapmadın baba benden hep kaçtın sen…
Ablamı, kardeşimi bağrına basarken, sizi uzaktan izlemekle yetindim ben…

Şimdi nasıl olurda seni sevmemi beklersin…
Sadece babamsın benim sen… Sıcaklığını duymadım ki senin..
Sesin hep gürledi benliğimde…

Ne sen sarıldın bana nede ben…
uazktın bana bende sana..

Özenirdim arkadaşlarıma nasılda iyi anlaşırlardı babalarıyla…
Babalarından bahsederken ben uzaklaşırdım yanlarından gözlerim kızarırdı…
Bilmesinler isterdim
Benimde babam var derdim beni çok seviyor…
Yalan söylerdim onlara,sayende büyük bir yalancı olmuştum ben…

Senin bir sigaran birde bir kadeh içkin vardı…

Onları seviyordun aslında sen..
Yok yok, herkezi seviyordun benim dışımda…
Kızgınım sana öfkem yok sevgim yok sadece saygım var…

Büyüdüm ben artık kocaman kız oldum..
Şimdi senmi sevgi istiyorsun benden..
Sigaran kadehin etrafındakiler terk mi etti seni…

Aslında seni merak ediyorum,sormak isteyipte soramadıklarım,içimde kalanı anlatmaya çalışırken sana
senden soyutlamışım kendimi...
Sen sevdin mi beni bilmem ama ben sana hasretim baba..
ama kocaman kız oldum,artık o kadar üzülmüyorum..
yinede iyiki varsın BABA...