Sevgilim bugün yine sensizim…Sabah uyandığımda yastığımın bir tarafını yine ıslak buluyorum…Şarkılar yine seni söylüyor.ve kelimeler seni anlatmakta yine kifayetsiz kalıyor.Yanımda beliren hayalinle konuştum bugün tıpkı bir şizofren gibi…Meğer konuşacak ne kadar şey biriktirmişiz.Uzun uzun sohbet ettik.Önce eski iki dost gibi.Sen yine güldürdün beni.Neşen yerindeydi ta ki, iki eski sevgili olana dek.Zaten bundan sonra da hiç konuşmadın.Ben sordum sen ise sadece dinledin.Arada bir cevap verecek gibi oluyordun ama cesaret edemiyordun bir türlü…Gözlerini gözlerimden kaçırmaya başladın.Bakışlarının bana çarpmasından korkuyordun.

-“Mutlu musun?”dedim.
-…………
-“Benden sonra ne yaptın?Söylesene aradığın mutluluğu buldun mu?yoksa sadece sahte sevgilerle mi avuttun kendini?Söylesene benim gibi biri çıktın mı karşına?Seni benim kadar seven benim kadar değer veren biri var oldu mu hayatında?En önemlisi geçen onca zamana rağmen seni ne çok sevdiğimi anladın mı?”
-…………….
-“Geceleri uykusuz kaldın mı?Hiç düşündün mü beni…Bana yaşattıklarını düşününce içinde bir yerler sızladı mı hiç?”
-……………
Cevap yok…Konuşma zaten sevgilim.Konuşupta yanan yüreğime bir kibrit daha çakıp alevlendirme beni…Ben seni böyle sevdim….Konuşupta acıtma beni….Suskunluğun belki bir yerlerde hala bir parçası kalan sevgini taşır….Belki de artık zerresi yoktur kim bilir???
Sus sevgilim… Senden sadece acıyı öğrenmedim ben…Karşılıksız sevgiyi de öğrendim…Ama bilirsin aşk iki kişiliktir…Ben zoru seçmek zorunda kaldım…Seni sensiz sevebilmek…
Sus sevgilim.N’olur acıtma artık yüreğimi…GEL artık tek kelime etmeden….Bir yerlerde hala sakladığına inandığım aşk kırıntılarını yanına alıp ve en sadık arkadaşın olan yalnızlığını da bir kenara atıp sadece GEL yeter…Bu aşkın tadı yok sensiz…Yüreğim kora dönüşmeden umutlarımın yerini vazgeçişler almadan GEL!!!!!!!
İsminin önünde hangi sıfat olursa olsun bana Gel yeter…Sevda ol,suskunluk ol hatta ölüm bile ol ama yine de GEL!!!!Kabulümdür…..