Ne kadar ‘ da büyümüşüz öyle değil mi… Mesela artik sokaklarda oynamıyoruz , ip atlamıyoruz , yada anne babamızdan gizli gizli bir şeyler alip bir köşede yemiyoruz… artık Arkadaşlarımız Bizim Evimizin kapısını çalıp bizi sorup çağirmiyor.Bir çok şeyi aslında hayat Ertelemedi Aksine Bitirdi. Tatlı telaşımızı , En Korkuncuyla korkularımızı , Hele o annemizin bize anlattığı masallardaki kahramanlar artik o kadar korkunç değiller. Aslinda hepsi çok masumdu ,cinler periler , bizi korkutan çocukken tüm masallardaki hikayelerdeki karekterler… aslinda şimdide korkmamakta haklıyız önce bir kendimizi hadi kaleme alalim. Biz mi çok korkunç ve utanç vericimiyiz yoksa dinlediğimiz ve duygudumuz masallar ve hikayelerdeki kahramanlar mı ? Elbetteki bizler… İnsanlara etrafımıza hep bir utanç gülümsemesiyle yaklaşip üzücü bir temelde kalp kıran bizler deyimliyiz … Üstelik bu bir ömür gönüllerde iz bırakacak korkular endişeler çaresizliklerin bütünü aslinda… Birilerine güzel bir yarın bakışıyla Merhaba deriz… Onun : nasılsın… Kelimesini kaosa çeviririz… Nasılım ? bile deme zaman kalmadan… Nasıl oldum der oysa hep kendine… Anlamalıyız ki… Biz o bize anlatılan Kahramanlar , cinler , periler kadar… Masum deyilmişiz… Hak vermeliyim ki Kalbimden gelen sese… Büyüklerimiz nede haklıymış meğer… Hep Masallarımız bir varmış bir yokmuş ile başliyordu… Belki Çocukluk yıllarımızda çok güzel bir başlangıçtı masallar için ama… Büyüyünce insanlar bunu bireyler üzerinde değerlendirirse eğer : Haklılığa varabilir…. İnsan lar üzerinde düşünelim ( Bir varmış Bir Yokmuş ) … Bugun inandığımız hani değer vermek demiyelim… Çünkü Bir insanın hayatı inançları değerlerinden daha üstündür… Kısaca ömrünü sunmak diyelim… Ve anlıyoruz ki gün gün büyüyoruz… Zaman değişmiyor… Yada devir ilerliyor aslinda.. Ama bunlar hep masum suçsuz yeni doğmuş bir bebeğin gözünü hayata açmaya korkarcasına bir bakışlar içinde… Oysa bizler kirletiyoruz hep… Güzel Zamanı… İyi bir hayatı elimizin tersiyle itip bizler Büyütüyoruz gün gün Cehennemin O Sönmiyecek olan Alevini , içimizdeki kötülüklerle Kıvılcımları bizler yaratıyoruz…

Şair Salih Apaydın