- 815 Okunma
- 1 Yorum
- 0 Beğeni
SAYGI, SAYGI, İLLE DE SAYGI!!! HEP DERİM YA!..
![SAYGI, SAYGI, İLLE DE SAYGI!!! HEP DERİM YA!..](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/102313.jpg)
Çocukluğumuzda Rum bir komşumuz vardı, yaşıyorsa Allah selamet versin ve kulakları çınlasın, ölmüşse de rahmetle affetsin dilerim. Güzel insanlardı ailece. Annemle de komşuluk ilişkileri güzel ve saygındı...
Gayet iyi hatırlıyorum, yine yaza denk gelen bir Ramazan ayıydı, normal zamanlarda akşam yemeklerini bahçede ve mutlaka rakı eşliğinde yerlerdi ama o Ramazan süresince, bir tek akşam bile bahçede yemediler ve her zaman açık olan perdeleri, akşam yemeği saatlerinde hep kapalı oldu.
Kandillerde o da hayır yapardı, görünüşe göre ibadet yapmasa da Müslüman görünümlüydü ama biz hiçbir zaman bilemedik asıl inancı neydi?
Dönme derlerdi kendilerinden bahsederken, dönmüş mü dönmemiş mi onu da bilemedik. Hiç o konulara girilmemişti.
İnançları sorgulamak gelmiyordu sanırım akıllarına, insan olmaları, birbirlerine saygıları yeterli görülüyordu kendilerince her halde.
Ama annem her ziyaretine gittiğinde, namaz kılmak üzere eve dönüşünden üzüntü duymuş ve daha çok birlikte olmak istiyordu ki bir gün sırf annem için seccade almıştı ve o günden sonra da annem ziyaretindeyken, namaz vakti seccadeyi başka bir odaya serip "Buyurun, seccadenizi hazırladım, namazınızı kılabilirsiniz" demeye başladı!
Yortu zamanı da, kendilerinin kuzineleri olmadığından annemden rica eder, evde hazırladığı tepsiler dolusu paskalya çöreklerini bizim kuzinede pişirir, diğer komşular da o gün bizde toplanıp neşe içinde ve çay eşliğinde yenirdi…
Biz çocuklara da gün doğardı, öylesine lezzeti paskalya çörekleriydi ki tadı hâlâ damağımda ve ömrüm boyu o lezzette paskalya çöreği hiç yemedim desem yeri.
Dini Bayramlarımızda da gelirlerdi ziyaretimize, biz de iadeye, Kurbanda da payları unutulmazdı ve hiç aklımıza gelmezdi acaba Müslümanlar mı diye ama paskalya çörekleri pişirildiğine göre!.. Hiç önemli değildi, geliyor kutluyor saygı gösteriyorlardı ya!..
En önemlisi de insandılar, insandık ya…
Herkesin inancı kendisini ilgilendiriyordu, Allah ne onlara bizi, ne de bize onları sorgulamak, yaftalamak, hele hele hesap sorma yetkisi vermemişti!..
Kim bilir belki de farklı bazı şeylerle ya da sonradan, bizden daha makbuldüler Allah indinde!!!
Bilmem ne demek istediğimi anlatabildim mi efendim?!
p.r.alkan