1.Çocukluk

iskambil kağıtlarına koyardın
parktan topladığım taşları ,
arkadaşların takılırdı çoğu zaman,,
çağırmak için gelince seni


2.Gençlik

zihnimi zorladım hatıralardan;
kızdığın, dövdüğün anlardan başka;
aldığın ilk mısırı yerken
yanıma gelip
neden paylaşmadığımı sordun

oysa babalar mısır yemezdi,
korkmaz ağlamazdı
kahkalarla gülmez,gülümsemezdi;
onlar hep ayakta durur yıkılmazdı...

3.Askerlik

ben askerken yıkıldın ilk kez,
büyük bir gürültü ile
firar edip koştuğum dar koridorlarda
alnında koca bir morlukla
gülümseyerek karşıladın beni,
geleceğime inanmasan da hep bekledin ...

4.Evlilik


aramayı düşündüm ;
aklımdasın hep
ağır işiten kulaklarını hesaba katınca vazgeçiyorum ,
çoğu zaman ...
sonunda dayanamadın ,sen aradın


5.Babalık


uykulu gözlerimle,anlaşılmaz sesimle
konuşmaya çalıştın benimle...
bu kez kelimeler bir kere çıktı dudaklarımdan
ama gene kızgındın
"Artık sende babasın"dedin
"Tıpkı benim gibi "

6.Ölüm

kulakların düzeldi derken;
cevapsız kaldı çağrılarım
rüzgarda savrulmasın dediğin
iskambil kağıtları gibi
savrulup gittin ani..