Nereye gitsem gittiğim benim değil
keder çerçeveliyorum şuramda;
sonra bir Beşiktaş vapuru denize
atıyor esmerliğimi…
Kuşlar uzaktır sonra
yorgunluktur bulvarlar yine nihavent makamında...
Nereye ölsem öldüğüm
benim değil bu panjurlar, bu yollar,
iskeleler;
artanım böyle ölüme eksildikçe her
sabah, ruhsatsız namlularda tetikler benim
değil...
Sonra imansız, imlâsız bir aşkla
o kadın, dürtüyor uykuda:
“Sevgimden ve kendimden
korkuyorum; sarıl bana... sarıl bana...”
Hep erken salıyorum onu sabahın
bozgununa.
Kuşlar uzaktır sonra;
yorgunluktur bulvarlar yine nihavent
makamında... Yansam... Yansam yandığım benim mi?
Artık bir külüm o yıkımlardan
ve kalan dağınık, sevgisiz yataklardan.
yaslıyım, bozgunum, uykusuzum da;
gel iki cehennem olalım günlerin
yangınına ter düşürüp yataklara…
Kuşlar…Kuşlar uzaktır sonra,
yorgunluktur bulvarlar yine nihavent
makamında... Yılmaz odabaşı

Martılarla Randevu'nun şairi. Müthiş şiirleri vardır. Artık yazmıyor musun, yeni şiirlerin varmı? Diye sorduğumda: "yayınlanmamış şiirim yok En son kitabım 2002 yılında yayınlandı. Sonrası şimdilik yok" Artık yazmayacak mısın hocam diye sorduğumda, " Ben kırıldım, gittim. Yazmamak için okurun vefası dışında çok fazla gerekçem vardı" diyerek kırgınlığını ifade etti. Açıkçası alçak gönüllülüğü ve samimiyeti çok etkiledi beni. En kısa zamanda kendisiyle edebiyat defteri için bir söyleşi yapmayı umuyorum...