Alman yazar Günther Grass'ın romanı

ve sonra spartaküsler ve bir sürü karıncalar ,ve arılar ,ve kelebekler ve en temiz halleriyle çocuklar ve dünyanın tüm trampetleri çalıyor ve arkasında koşuyoruz / arka fonda bir müzik yann tiersen ,preparation for the last..


savaşa hayır..

filmdeki o kocaman gemiyi unutamam

Çağımızın sembol yaratma ya da yaratılanları kabullenme konusunda ciddi sıkıntıları var. Camları tuz buz edecek yeni Oskar'lar, yel değirmenlerine saldıracak yeni Don Quijote'lar, klişeleri yıkacak yeni Olric'ler gerek; ama karşılaşılan tek şey kötü taklitler ve tekrarlar...

kayboldu şimdi zamanımızın edebi sembolleri,ve tanrılar yarattı kendi güç organlarını ,absürt şekillenmenin vitrinlerini ,bir kara afrikanın direniş sembolune dayanamadık vuvuzelaya,belki de ondan dı büyümeye red koyuş içimizdekilere.

"Apollon armoniyi, Dionysos sarhoşluk ve kaosu istiyordu; Oskar ise kaosu armonize eden, aklıbaşındalığı estetikleştiren bir yarı-tanrıydı, ta eski zamanlardan sürüp gelen bütün o tam tanrılara üstündü: Oskar beğendiği şeyi okuyabilir, oysa tanrılar kendi kendilerini sansür ederlerdi."

hiç konuşmayacağım ve susacağım ,konuşacak trampetimin tamtamları ,şehrin üstünde metal uçaklar hapsolacak kendi sesime..

"...gel gör ki, büyükler yaratıcı olabildiklerinde; çabalarıyla, hırslarıyla ve biraz da şansları yaver gidip gerçekten yaratıcı oldukları ölçüde, hemen, yarattıkları nesnenin, o çığır açan buluşlarının yaratıkları olup çıkıyorlar."

''O gün, büyüklerin dünyasını ve kendi geleceğimi düşünürken bir şeye karar verdim; artık büyümeyecektim ve üç yaşında, küçücük bir insan olarak kalacaktım ''

küçücük bir insan
küçücük bir insan
küçücük

büyük savaşa karşı

Günter Grass'ın kahramanı Oskar Matzerath aracılığıyla bir yazarın hayal dünyasının ve yeteneğinin nerelere ulaşabileceğini gösterdiği başyapıtı. Okunması şiddetle tavsiye edilir...

''Film 1920'li yıllarda Almanların,Polonyalılar ve diğer azınlıklarla birlikte uyum içinde yaşadıkları yoksul kent Danzig 'de başlar.Annesi ve hangisinin babası olduğunu bilmediği iki erkekle birlikte yaşayan Oskar'a (David Bennent) üç yaşına bastığı doğum gününde teneke bir trampet hediye edilir. Bu andan itibaren çevresinde gözlemlediği erişkinlerin mutsuz ve acınılacak dünyalarına katılmaktansa hep çocuk olarak kalmaya karar verir.Gerçekten de yıllarca fiziksel olarak bir gelişme göstermez. Çevreye karşı tek protestosu büyümeyi reddetmek değildir, aynı zamanda teneke davuluna şiddetle vururken çıkardığı cam eşyaları bile parçalayan tiz çığlığı da 2.Dünya Savaşı yaklaşırken ülkede olup bitenlere duyarsız kalan orta sınıf Alman toplumunu bir yadsıma biçimidir,gitgide çıldıran dünyaya karşı bir protestodur''


sevdiğim bir filmdir

tınısı kulaklarımda melodi

çocukluğumun erkek çocuklarının dokunduğu en özel en doğal oyuncak:)