küsss
28 Ağustos 2016 Pazar08:06:24
Dün Ahmet Kaya dinlerken, nerden çıktı önüme bilmiyorum. Artık boş hüzne izin vermeyen Allah'a şükürler olsun.. İzledim izledim izledim, senin girip onları yazdığının farkında değildim. O ruh haliyle yazdıktan sonra fark ettim, sana karşı kabaligimi, affet:(
Aslinda bakarsan bir cesit medetti, ki o anda beynimde dolanan akrepler sokuyordu her yanımı,istedim ki bir iki gönle su serpen bir seyler yaz. Hani yazarsın ya sen, birkac cümle dua, şimdi olduğu gibi ümit yeşertici şeyler. Ama yok, çıktın.. Hüznün yaninda bir de acaba "yine bu bencilligimle gereksiz yere kalbimini mi sıktım" sorulari kesti beynimi. Hani sonucta simdi napabilirdin, sadece izleyip içine alemler otururdu senin de, ben gibi. Üstelik ne de güzel bir halin vardı. Benim de utancım arttı da arttı. İçim büyüdükçe büyüdü. O anlarda beden dunyaya sığmaz oluyor ya hani..
Kimseye medet ettirmeyen Allah-azze ve celle- kendi başının çaresine bak der gibi, bir de ezanlarla göğü yıkayınca dağıldı tüm bulutlar. Birden bir ferahlik geldi yüreğime, ezanlar okunurken bunlara sebep olanlara da bir guzel kallavi dua.. Dedim, "evet, bunlar var ama hep olmadi mi.. bu dünyanın bir de öte tarafı yok mu? Bu çocuklar şimdiden orada türlü ikramlarla ve gülen yüzleriyle bu zalimlere acıyarak bakmiyorlar mi? Asıl kaybeden onlar degil mi?" Hangi acı olursa olsun, içine gömülüp de çırpınmak aslında dunyaya ne kadar fazla değer verdigimizin bir kanıtı gibi sanki. Sanki hic ölmeyecekmişiz, herkesin yaptığı yanına kâr kalacak gibi.. Iste insan çocuklara ayrı bir üzülüyor, bir de elinden bir şey gelmeyişine. Sonra ablamın bir cümlesi geldi aklıma. Annesi, babası trafik kazasinda ölen bir cocugun haberi vardı yillaaar önce. Kahroldum. Dedim," ne yapacak bundan sonra? Nasil dayanacak", ablamın cevabını hic unutmam,"Sen Allah'tan daha fazla mı merhametlisin ve onu daha fazla mi düşünüyorsun Ayşegül? Elbette bunu veren Allah" Evet, hâşâ ne Allah'tan-azze ve celle- daha fazla biliyoruz,ne de Allah'tan daha merhametliyiz. Allah izin vermese, hangimiz bir adım atabiliriz? Hepsinin sırrı, elbette O'nun katinda saklı. Ama bunlari veriyorsa Allah, bir degil cok nedeni var ki,simdi uzulen iki dakika sonra unutan bizler kalkip da merhametlilerin en merhametlisine, "tanrım, neden buna izin veriyorsun,artık dayanamiyoruz" gibi cümlelerle sadece iki yuzlulugumuzu arttırıyoruz.
Hem baktık, cocuk multecilerle ilgili ne de guzel calismalar var. Al sana tepside sunulmus şans.. duamız ve gayretimiz inşallah bol olsun. Yoksa onlara soruldugu kadar, bize de sorulacaktir bunun hesabı.
Tabi son olarak.. icimizde birden bu rahatlığa sebep olan bir şey daha var ki, sanki "bir dostun habersiz edilen duası" gibi geldi.. Yoksa birden bu duygu geçişi görülmüş şey degildir hani bizde.. bilmem, öyle bir his doğdu işte içime.. ki, secdeye değen o güzel alından insallah biz de nasibimizi almışızdir. Bana kırılmadıgin ve gece yazıp da sabah bunları okuttugun içinse, bil ki yüreğime yine güzel güzel sular serptin ellerinle. Eksik olma^^