İstanbul...

18/2

gün ışığında gündüz telaşı/n
gece karanlığında gece hayatı/n mı
yeddi, yöresi günahlı küfür, umarsız kusur
yeni tanrılara, tanrıçalara, kır/allara
günübirlik ibadetin
ibadetler dizisinin bir parçası
yargılı, yargısız, haksız infazların
faili belli, faili meçhul
cinayetler/in, kayıplar/ın
kimsesiz çocuklar/ın mı?
koyu fırsat, kalleşlik, vurgun
gözdağı ve tevekkülle uzlaşmış
borsacı kalabalığın, kargaşalığın ortasında
itibarsız... korkutulmuş... ezik...
yedi yanı borç, yedi yanı hacet
yandan tütüyorsa dumanı rızasız
sömürülen apartmanların, yalıların
gecekonduların, konakların...
çaresizlikten, yoksulluktan, umuttan
yabancılaşmaya yüz tutmuş
yaralı, yalnız ve uzak, kimsesiz
yankılanırsa bin acıya bin acıdan
iz bırakarak çığlık çığlığa
çığlık çığlığa gönül birliği
gönül hoşluğu yoksa içinde nedir?
nedir, seni en güzel eden
bütün şehirlerden ne?
sorusuz, ünlemsiz İstanbul!

1996

Not: Yorumumu yazmadan kaydettiğim ve
boş bölümü silemediğim için özür dilerim.
boş bölümü silemediğim

yahya kemal gelir akla...


sana dün bir tepeden baktım aziz istanbul
görmediğim, gezmediğim, sevmediğim hiç bir yer...

Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;
Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği.
Oynak sular yalının alt katına misafir;
Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.
Her akşam camlarında yangın çıkan Üsküdar,
Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar...
Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi?
Cumbalı odalarda inletir "Katibim"i...

Kadını keskin bıçak,
Taze kan gibi sıcak.
İstanbul,
İstanbul...

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef işler!
Yedi renk, yedi sesten sayısız belirişler...
Eyüp öksüz, Kadıkoy süslü, Moda kurumlu,
Adada rüzgar, uçan eteklerden sorumlu.
Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından
Hala çığlıklar gelir Topkapı sarayından.
Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;
Güleni şöyle dursun, ağlayanı bahtiyar...
Gecesi sümbül kokan
Türkçesi bülbül kokan,
İstanbul,
İstanbul...

N.Fazıl KISAKÜREK

İSTANBUL'U DİNLİYORUM

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar, ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı

Orhan Veli KANIK