HAK, HAKİKAT
Onur BİLGE
İnsan, yapayalnız gelir, o üç karanlığın içinden. Yapayalnız, ıslak, aç ve ağlayarak… Yapayalnız çeker bedensel ve ruhsal acılarını. Yapayalnız yaşar, kaderini, kalabalıklar içinde olsa bile. Bir o vardır, bir de SAHİBİ.
Diğerleri mi? Canlı cansız, gördüğü görmediği, bildiği bilmediği, tanıdığı tanımadığı her şey, hiç bir şeydir. Var gibi görülenler, tümüyle yoktur.
İnsan, dünyayı lunapark gibi görür. Sanki eğlenceye gelmiş. Yer, içer, gezer… Çarpışan otolara binmiş gibi, sevinç ve coşku içinde, çılgınca, seçtiği müzikle, kol camdan dışarıda, gezer. O kadar hızlı yaşar, o kadar hızlı gider ki ölüme!.. Oysa, dünya hayatı bir saman yığını gibi bir anda yanıp, bitiverir. İnsan, ne kadar yaşarsa yaşasın, hiç yaşamamış gibi hisseder: “Daha dün çocuktum, ne çabuk bu hale geldim? Zaman nasıl da geçti!..” der.
İnsan doğar, büyür, evlenir, çocukları, torunları olur, yalandır. Ölür, yalandır. Kıyamet kopar, topraktan çıkar, yalandır. Ne zaman Allah-ü Teala’nın huzuruna gelir, işte yalnız O GERÇEK’tir!.. HAK’tır, HAKİKAT’tir!.. Tek HAKİKAT vardır. O, ALLAH’tır!..
Yeryüzünde, gökyüzünde ne varsa, yalandır,yoktur, yok olmaya mahkumdur. Bir tek GERÇEK vardır, HAKİKAT!.. HAKİKAT, ALLAH’tır.
***
Onur BİLGE
