Prenses ‘ime
Yüreğime umut diye ektim seni can,diye koydum seni canımın en güzel yerine biliyorum sen sonum olmalısın ve ben seninle aşkta sonsuzluğu tatmalıyım.İnanırmısın,güne başlamaktan dahi korkmuyorum artık ve yaşamak bile zor gelmiyor bana,gece olduğunda umutsuzum diye uykusuzluk da çekmiyorum.Dedim ya umut oldun bana,dedim ya canıma can kattın bu dünyada...
Hani bazen; anlat diyorsun ya bana ve ben öylece susup kalıyorum karşında... Anlatamıyorum. İşte o an gözlerinin içinde kaybolup gidiyorum;damla damla, adım adım yok oluyorum gözlerinin derinliklerinde,sonra susuyorum sen hâlâ beni anlamıyorsun bense,hâlâ sana anlatamıyorum.Çünkü dünyada anlatmaya değer tek şey varsa o da sende evet sende ; 4 mevsim çimenlere inat yemyeşil açan o güzel gözlerinde...Seni Seviyorum Bi'tanem.
Bu Hikayeleri Okudunuz mu?
• Yazılı İlk Öğüt
• Nefesim
• Başka Şık Yok
• Beklenen Yağmur
• Bir Cimrinin Günlüğü