Tek damla yaþa yer kalmamýþken Sýðdýrabilir gökyüzünü bir göz geniþliðine Kalpler de böyle sever Bakmazlar kendi küçüklüðüne
Aþkla ölümsüzleþen Baðýþlanmýþ bir an dýþýnda Neye sahibiz Konuþ sevgili Yeterince yakýn deðil mi ölüme gözlerimiz
Yeryüzü bahçelerinden Denizlerinden ve çöllerinden Alarak geçiyor birþeyler Rüzgar sevgili rüzgar ....esiyor... Bizi hiç bilmediðimiz yerlere götürebilir..
Sosyal Medyada Paylaşın:
ernail Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.