MENÃœLER

Anasayfa

Åžiirler

Yazılar

Forum

Nedir?

Kitap

Bi Cümle

Ä°letiÅŸim

......... Mavi Gibi Yazgımsın Ömrüme .........
ılıkyağmurlar

......... Mavi Gibi Yazgımsın Ömrüme .........








günler ýsýnmaya yüz tuttu
gitmelerin telâþýnda esrik baharlar

geceler eksiltiyor beni
yalnýzlýðým dokunuyor tenime
ayrýlýðýn yüzü gülümsüyor gözbebeklerimde
rüzgâr iç çekiyor nefeslerimde
ateþ gibi bir sevdanýn kollarýnda üþüyorum
gecenin siyahýný yýkýyor gözyaþlarým
bir ses gibi,
bir rüyâ gibi alev alev yanýyorum
tenime deðdim,orda mýsýn…diye
yoksun…
yalnýzlýðým kaçýyor öksüzlüðüme
oysa,
nevbaharýydýn Sana adanmýþ dizelerimin
gözlerinin tebessümünden tutunuyordum aþka
dudaklarýmda hüznün kýpýrtýsý gizlenmeye çalýþsa da
ellerimin tedirginliði gözlerimin buðusuna iþtirak ediyordu
eflâtun bir rengin yorgunluðunda yýðýldý mavi düþlerim
hayatýn ortasýnda kalakaldým,kayboldum hislerimle..

þimdi,alaca ay tutulmalarýnda yazýlýyor sevda þiirleri
gücenmiþ satýrlarla sesleniyorum gidiþine
yokluðunun karanlýðýnda sönen umutlarým
kelimesi tükenmiþ þiirlerimin yamalý bohçasý gibi..

gidiþin içime oturuyor
aklýmýn kýyýsýndan dolanýp ayrýlýða “merhaba” diyorsun
demek “tam” olamadýk biz
hayat gibi kaydýn parmaklarýmýn arasýndan
seyirci kaldým gidiþine
þakacý baharlar gibi aldattýn içimin erik aðacýný
soldurdun bayýrlarýmdaki gelinciklerimi
gidiþinle,
saklý bir kentte ateþe verdin gülümseyen papatyalarýmý
düþ kýrýklýðýna oturdum lâcivertin sýrýtýþlarýnda
gün,dünde kalýrken,
ayrýlýðýn sýzýsý bu güne sarktý pencere kenarlarýnda
gittin ve sardýn Sensizliði boynuma bir atký gibi
yaslý bir bulut gelip,yaslanýyor þimdi kahverengi gözlerime
kopuyor zihnin telâþýyla âsumandan yaðmurlar
mavi bir ateþ tutuþturuyor tülden nârin kanatlarýmý
binlerce figân baþ kaldýrýyor bir lâhzada tenimde
uzak diyarlarda sevda yorgunu yüreðimle
acý dolu
hasret dolu geceler ve sabahlarým
ayrýlýk dolu sensizliði, ürkek sokak aralarýnda dolaþýrým
utangaç tebessümünle gelip,çaldýðýn gözlerimi,
ve kalbimi de býrakmýþtým avuçlarýna
þimdi kar altýnda alev alev düþlerim maviye dair
imkânsýz bir sensizliðin yalnýzlýðýndayým

þiire uyandým derken,baktým ki;
gök gürültüsü ve þimþeklerin dansý hakim âsumanýmda
yan yatmýþ bir çaresizliðin gark oluþlarýnda nefes alamýyorum
aþk akýp gidiyor içimden
ekþi sözleri atmaya çabalýyor nefeslerim dýþarý

gözlerin hasret gecesi

üstümde bir bahar sancýsý
göklerimde mavi kanatlý uçurtmalar
üstüme dökülüyor akþamýn alacasý
öyle bir hüzün ki sarýyor bir palto gibi
haziran titreyiþleriyle sarsýlýyor tenim
hep kahýr döküyor
gözlerim,
ellerim,
kelimelerim,
hayata…
çünkü;
geberiyorum aþkýndan..!

çekip gittin de ne oldu..?
baþýn göðemi erdi mutluluktan..?
gidiþinle zehir etsen de hayatý ruhuma,
gül-î rânâm oldun hayatýma
her þeye raðmen,
mavi gibi yazgýmsýn ömrüme

tarifsiz bir yanýþýn ve ýlýk ýslanýþýn sonu hüsran olmamalýydý

Süleyman Altunbaþ




Sosyal Medyada Paylaşın:



(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.