Seni yaradan’a binlerce þükür etmeli, Sarýlýp ellerine, durmadan öpmeli Çiçek kokularýný serpmiþ üzerine, En tatlý endamý vermiþ vücuduna.
Seni yaradan’a þükretmeli, su içer gibi, Güzelliðin ki, dillere destan, kýyýlmaz, Hatýrýmdan, ruhumdan, aþkýn gitmez, Seni yaradan’a bilmem ki ne etmeli?
Neresi sevmek, neresi yaþamaksa hayatýn Yangýn mavisine, rüzgâr uðultusuna, Karanlýðýn tüm siyahlarýna inat, Seni doðurana, büyütene de þükretmeli.
Konuþan dillerindeki bal’ý saðamaz inan, Yeryüzündeki tüm arýlar. Sendeki bereketi toplayamaz bilirim, Bütün karýncalar birlik olsa.
Eðilen kirpiklerindeki o ince gizem, Dudaklarýnýn öldüren üzüm pekmezi, Gözlerindeki þevkat, ellerindeki güven, Bilirim hiç bitmez, dünya döndükçe.
Selahattin Yetgin Sosyal Medyada Paylaşın:
Selahattin YETGİN Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.